VAPË NË EKSPOZITË TREGIM Vapa kishte hyrë në qytet si një pushtues i vjetër. Nuk bërtiste, nuk kërcënonte, nuk tundte armë. Vetëm rrinte. Rrinte mbi çatitë me tjegulla të kuqe, mbi rrugët me kalldrëm, mbi qafën e njerëzve, mbi qentë që nxirrnin gjuhën dhe mbi lulet që harronin të çelnin. Edhe deti dukej i lodhur. Valët vinin ngadalë, sikur i shtynte dikush me dorë. Atë pasdite, kur termometri i farmacisë shënonte dyzet gradë në hije, në galerinë e qytetit u hap një ekspozitë

I. KËNGA E RRËNJËVE Pyet toka rrënjën: A je e lagësht, dritë me u rrit, a ke? Këngën ilire a ke në gji, a treten shumë për Atdhe? Pyet toka rrënjën: Plagët a të janë shëruar, epik a ke lëshuar në thellësi, a të ka vizituar Agroni, Bardhyli, Teuta? Si janë? Nga gjumi a janë trazuar? Po diell a ke me pa, o tokë e lashtë e Teutës? A të janë vyshkur rrënjët nga mungesa e dritës e ujit? A lëngon gërmadhash si vuajtja e Migjenit? A të dhembin plagët e Naimit e të

Anton Çefa: Atdhetari idealist, njeriu i fisëm dhe poeti mistik Nexhat Peshkëpia (Arkiva “Fjala e Lirë” me rastin e 118 vjetorit të lindjes) Nexhati u lind në Vlorë, në vitin 1908, viti i shpresave jetëdhënëse shqiptare dhe i zhgënjimeve të mëdha xhonturke, viti i abecesë shqipe, një nga vitet e mëdha të Arbrit. Erëra të moçme e të reja, erërat e përpjekjeve të pareshtura dhe të luftës së shqiptarëve për liri e pavarësi i vinin Nexhatit të vogël nga të