-Në 70-të vjetorin e një jete që i dha zë sportit dhe shpirt miqësisë Nga BUJAR QESJA Mjeshtër i Madh Kur stadiumet heshtin, memoria fillon të flasë Ka njerëz, që e jetojnë jetën e tyre në heshtje. Ka të tjerë që kalojnë mes nesh, bëjnë punën e tyre dhe largohen pa lënë gjurmë. Por ka edhe nga ata, të rrallët, që bëhen zë i kohës së tyre. Zë emocionesh, zë kujtese, zë i një brezi të tërë. Kur mendoj për Moisi Dalipajn, nuk më vjen ndër mend fillimisht fytyra e tij. Më v

E kisha dëgjuar herë pas here emrin e tij. U bëra kureshtar dhe pyeta disa miq. Ata më dukeshin sikur flisnin me një gojë. U habita. Ndaj dhe nisa të shkruaj për të. Në botën akademike dhe mjekësore ndodh rrallë që një emër të përmendet me të njëjtin respekt nga studentët, kolegët, pacientët dhe drejtuesit institucionalë. Më rrallë akoma ndodh që ky respekt të mos mbështetet mbi titujt, por mbi karakterin. Kjo është arsyeja pse emri i Prof. Dr. Ramazan Buci ka fituar një vend

Jeta është ndërtuar e tillë që ka një fillim dhe një mbarim. Gjatë këtij intervali, kushdoqoftë kërkon që me punën të memorizohet, sa të jetë e mundur, për mirë tek njerëzit, me të cilët ke punuar, bashkëpunuar e, natyrisht, dhe në shoqëri e kudo. Aq më tepër në sektorin e arsimit, në punën e bukur të mësuesisë, nga ku nxjerr prej duarve të tua breza të tërë nxënësish. Pas dekadave të shërbesës së tyre fisnike, fillojmë e meditojmë, kujtojmë vitet intensive në arsim, ëndërroj