Sa here qe nisem për Prizren Gjatësinë e rrugës se ndjej fare Në gjoks një këngë nis e më zien Ndihem më Çame - Kosovare Shtëpia e lidhjes , dhe lavdisë Gjithmonë ka mall kur më takon Ajo e di që më ka bijë Imazhi im në kohë e çon Ata se dinin se Anteu Në gjakun tonë kish rrenjët thellë Ne ishim palcë e këtij dheu Me shpirt e zemër si kështjellë Mbas gurëve tanë i ngulëm thonjtë Cdo ditë në luftë dhe përpjekje Mbas cdo rrëzimi prapë u çuam Dhe prapë rilindëm ,mbas çdo vdek

PROMOVIMI Dhjetra personalitete akademike dhe të letrave vlerësojnë librin e ish - drejtuesit të institucioneve kryesore kulturore të Ushtrisë Shqiptare “Guri i shkulur", si reflektim i thellë i poetit Beshir Cala Halil RAMA – Mjeshtër i Madh Prof.dr. Bujar Kapexhiu - Nderi i Kombit, Prof. dr. Petrit Bara, Arben Mevlani e Sakip Cami, flasin në dokumentarin kushtuar Beshir Calës (pas vdekjes) … Libri më i ri i autorit Beshir Cala, “Guri i shkulur”, ka bërë bashkë në Akad

Ende kthej sytë kah udhëtimi im S’pata kohë t’i numëroj do hapa Betejat më lodhnin me humbje dhe me fitore Për gjurmët e mbetura S’kishte vend tradhtia apo harresa Atëherë nëpër stinë të rritës S’pata kohë ta peshoja jetën Rrebelimi zbarkonte pa pyetur Herë në stacionin e shpirtit Herë në lavrën e rrënjës Urtësisht sikur mora leje nga koha Më mirë ta kuptoja jetën Për ta zbërthyer frymëmarrjen e saj Sytë i lashë fajtorë Peshorja e jetës kërcente Sa herë ia hidhesha nga n