Sofra e Fjalës Autori: Neki Lulaj Ndërsa lëvron vëllimin poetik “ Sofra e Fjalës” me autor Neki Lulaj, është sikur ke përpara disa pjesë të një puzzle, dhe do të ndërtosh një Mozaik. Nuk ka asnjë një kriter për rradhitjen e tyre, sepse ato kanë imunitetin organik e aplikativ, kanë atësi të funksionojnë si një rregulator automatik në hierarkinë e kësaj Sofre arbitrare. Arti i autorit e kapërxen atë mendim të Vitgenshtajni kur thotë se vështirësia në të cilën ndodhet mendimi ës

Anjeza Musollari: Paradoksi i pasurisë Paradoksi i pasurisë: Sa më shumë kemi, aq më shumë na mungon Kur paraja fillon të fitojë shumë vlerë në jetë... viktima e parë është familja.. Ka një moment të padukshëm në jetën e njeriut kur paraja pushon së qeni mjet dhe fillon të bëhet qëllim. Nuk ndodh me zhurmë. Nuk shpallet publikisht. Thjesht, dita zgjatet në zyrë, telefonatat shtohen në darkë, fundjavat mbushen me “angazhime të domosdoshme”. Dhe në heshtje, viktima e parë është

Mihal Gjergji: THINJAT E PRITJES S'di nga vjen një jehonë ulërime Kot më thonë, se ti qënke tretur Pret një yll dhe nga pritja u thinje Një copë nate te balli ka mbetur Dhe ky lum' që vërtitet pa rreshtur Si një bushtër kafshon rreth shtëpisë Sipër lisit është zverdhur një pjergull Pret të ngrihet furtunë e dollisë..! Si nuk gjeta njeri kaq të shtrenjtë Kaq të dashur sa ti, s'gjeta dot Brenda syrit ku shkrepnin rrufetë Shihja nënën kur mbytej në lot! Tiranë, Shkurt 19