Revista "Albanian Post" Britani e Madhe

Tokë jona Në zemër të sajë një kodër E nën te rrafshirë bleruar E maje kodre Hero fitoreje E rreth tij mistreca fytyrcytur Masë e gjerë para Dhe Ai vështrues pingul E tek do të ruaj nam trimi Ju flet me tenor të lartë: Ju, Po, po, po ju! Të dashurit e mij Ju për të cilët bëra luftën E do jipsha dhe jetën Ju kuriozët e fjalës sime. Ju që, qe në djalëri përbijshëm leçitnit historinë e n’oda dëgjonit se ç’flet mosha mosha e fijes së karadyzenit Dhe mësuat tonën lashtësi T’ton

VJELËSJA E VRESHTAVE Kisha vendosur, i përbetuar, të mos përdor, asnjë lloj pije, ta kisha trurin, burim të kulluar, vetëm për vargje dashurie. Por një vjelëse rrushi, qafëgjatë, zbritur nga vreshtat në korije, më solli mbi tryezë, një natë, verë të ëmbël, ngjyrë qershie. Në fillim, nuk pranova të pi, t’i qëndroja betimit të burrit. Por ajo, me frymën e saj, veri, papandehur, më ngriu trurin; Lëshoi në tryezë, një mjegull, nga gjethe të ngrohta gushti, m’u ngjit pas tru

Nexhbedin Basha: KUVENDI VII KOMBËTAR I LSHA-së – NJË RISTART I SHUMËPRITUR I LETËRSISË DHE ARTIT SHQIPTAR Më 19 maj 2026, në ambientet e Hotel Tirana Internacional, u zhvillua Kuvendi VII Kombëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, një ngjarje e rëndësishme kulturore që solli bashkë shkrimtarë, poetë, artistë e krijues nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi dhe diaspora shqiptare. Ky kuvend, i thirrur nga Kryetari i LSHA-së, z. Hysen Sinan

Arianit Dobra, djali nga Gizaveshi që na bën krenar Nga Caush Kullafi Në zemrën e Londrës, atje ku qyteti gumëzhin si një lumë i pafund njerëzish, dritash dhe ëndrrash, emri i një djali nga Gizaveshi i Librazhdit ndriçon si një yll që nuk e harron kurrë vendlindjen. Ai është Arianit Dobra, djali që mori me vete aromën e maleve, pastërtinë e shpirtit shqiptar dhe forcën e gurit të vendlindjes për t’i kthyer në sukses në tokën angleze. Që në moshë të re, Arianiti la Gizaveshin

Vazhdimësia historike e rezistencës shqiptare në Drenicë kundër pushtetit serbo-jugosllav Nga qëndresa antijugosllave e vitit 1949 deri te epopeja e lavdishme e Prekazit më 1998 Shkruan: Prof. Dr. Fejzulla BERISHA Figura e Rifat Berishës zë një vend të rëndësishëm në historinë e rezistencës shqiptare në Drenicë, jo vetëm për shkak të luftës së tij kundër regjimit jugosllav pas vitit 1945, por edhe sepse ai përfaqëson vazhdimësinë historike të traditës shqiptare të mosnënshtri

(Fadil H. Curri “Ti je frymëmarrja e jetës sime” Sh.b. “Lena” Prishtinë, 2026). Në letërsinë shqipe dhe në atë botërore, kemi poetë që i kanë dedikuar dhe shkruar përmbledhje poetike gruas, qoftë si bashkëshorte, e dashur, nënë, apo si një simbol universal i dashurisë dhe frymëzimit. Dhe secili në mënyrën e vet ka paraqitur fuqinë shpirtërore të derdhur në vargje poetike gruas, bashkudhëtare e jetës, e ato vargje, poetëve u dalin si një vrull nga brendia shpirtërore e tyre, s

Shqipëria, Kosova dhe trojet shqiptare në një analizë historike, juridike dhe gjeopolitike Shkruan:Prof.Dr.Fejzulla BERISHA Identiteti shqiptar përfaqëson një nga vazhdimësitë më të qëndrueshme historike në Evropën Juglindore, ku përkatësia kombëtare ka mbijetuar përtej kufijve politikë, sistemeve perandorake dhe transformimeve të rendit ndërkombëtar. Në këtë kuadër, raporti ndërmjet identitetit kombëtar shqiptar dhe formave të ndryshme të organizimit shtetëror në hapësirën s

Ikja në amshim e shkrimtares Vilhelme Vranari Haxhiraj nuk është vetëm largimi fizik i një autoreje të rëndësishme të letrave shqipe. Ajo është edhe një provë e hidhur se sa e sëmurë mbetet ende marrëdhënia e institucioneve shqiptare me kulturën, kujtesën dhe meritën. Një shoqëri që hesht përballë ikjes së një krijueseje të përmasave të saj, në fakt hesht përballë vetes. Dhe kjo heshtje nuk është rastësi. Është kulturë hipokrizie institucionale. Një shtet që dikur e dekoroi m

Në arealin e poezisë së Disporës, ka poet dhe poete që akoma refuzohen në atdheun e tyre. Ata, jo vetëm janë të sukseshëm në vendet e tyre të emigrimit, por vlerësohen për talentet e tyre në fushën e kulturës dhe shkrimtarisë. Ndërsa, në atdheun amë, ata jo vetëm nuk njihen por janë përjashtuar nga çdo vlerë. Vetëm kur paguajnë salla për promovime apo ndonjë koktej dhe ca folës “delirantë” kanë arnuar ca fjalë të sheqerosura si mbushmendës për vlerat e tyre të palexuara. Lexi

Prof. dr. Hajri Shehu Imam Vehbi Ismaili Themelues i Qendrës së Parë Islame Shqiptare në Shtetet e Bashkuara të amerikës Imam Vehbi Ismailin e kam njohur së largu, në vitin 1993, kur punoja në Organizatën Islamike Botërore të Ndihmave, Zyra e Shqipërisë. Më ra në dorë adresa e tij postare dhe i dërgova një letër. U entuziazmova nga ato që mësova për Imamin në atë Zyrën e Shqipërisë dhe në letër thashë diçka. Entuziazmi im ishte që në Amerikë, San Diego, Harper Woods, ku is

Nga Frank Shkreli Në 4-vjetorin e ndarjes nga jeta e të ndjerit Dalip Greca, sot kujtojmë me nderim një prej zërave më të përkushtuar të gazetarisë dhe çështjes kombëtare shqiptare në diasporë. Si kryeredaktor i Gazetës Dielli, organ i Federatës Pan-Shqiptare Vatra, ai i shërbeu me dinjitet komunitetit shqiptaro-amerikan, fjalës së lirë, historisë dhe identitetit kombëtar në këtu Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Dalip Greca mbetet simbol i përkushtimit ndaj komunitetit shqipt

Mbeta i hutuar n’atë kafenë zhurmonjëse! M’u ulë përballë i riu me leje të dhënë I riu i studimit t’një seksioni të kohës Dhe i i ri, mjekërgjatë e mimikë serbez Gjatë e gjatë më shikoj f’tyren time I dukej si një hartë e lashtë Më pas tek sosi rrëfimin e perllave mondene iku pas të dytës kafe. Unë mbeta në mendime me mjekrën asht në dorë. Dhe tek mrekullohesha me prajtësinë e djalit Çmendesha nga befasia që ma tha troç. Dhe ia thosha vetes në heshtje: I riu i internetit me g

(Me rastin e 140 vjetorit të ikjes nga jeta) Nga Laureta Petoshati Në Vlorë me poezitë e Emily Dickinson Në një kohë kur bota po bëhet gjithnjë e më e zhurmshme, poezia e Emily Dickinson mbetet një nga ata zëra të rrallë që na mëson të dëgjojmë heshtjen. Pikërisht për këtë arsye, njohja e saj është e rëndësishme jo vetëm për letërsinë botërore, por edhe për kulturën shqiptare. Ne, si popull që kemi kaluar dhimbje, mall, vetmi dhe shpresë, e kuptojmë mirë poezinë që lind nga t

ARKIVA 9 JANAR 2011 Intervistë me romancieren Vilhelme Vranari (Haxhiraj) Shkrimtarja Vilhelme Vranari Haxhiraj është shëmbulli i forcës dhe këmbënguljes. Pena letrare krijuese dhe personaliteti i admirueshëm qytetar e intelektual, gjetën shprehjen në galaktikën e botës hyjnore të artit dhe letërsisë, ia doli të kapërxejë shumë pengesa, vazhdon e do të vazhdojë në të ardhmen. E lindur në Kaninë të Vlorës, një pinjolle që vjen nga « muzeu historik kombëtar », i familjes së P

Princesha e Kaninës tek yjet bëri vend Princeshë e Kaninës, Pse ike, e s’na pyete? Nxitove të shkosh te yjet, gur i çmuar. Mbi krahë të erës, kalove stuhi dhe dete, Vepra jote vetëtimë, për botën e trazuar. Koha me plagë, shkundet nga zëri i poetit, Ashtu e ashpër, e egër, si krismë gjëmimi, Kambanë kushtrimi, vjen fjala e profetit, Popuj të trembur, të humbur, pa dritë agimi. Jeta të goditi, të cfiliti, por nuk të theu, Ulli Kanine mbirë, me rrënjë thellë në gur. Zjarr

Udhëtimi i vërtetë nuk ndodh vetëm në hapësirë, por në një përmasë më të thellë – te vetë Koha. Në këtë rast, njeriu me ndjeshmëri, nuk kërkon thjesht të shohë, të shijojë apo të fotografojë; ai kërkon të kuptojë, të ndjejë dhe të kujtojë veten në një rrjedhë kohe më të gjerë sesa ajo e ditës. Ky lloj udhëtimi kërkon një prani të heshtur dhe të vëmendshme, sepse çfarëdo që shfaqet para syve nuk është thjesht një objekt, por një dëshmi – e asaj që ka qenë, e asaj që mbetet, dh

400 personalitete diplomatike, akademike, te letrave e publicistikës në festën jubilare RADIO "JEHONA E SHQIPES", 40 VJET ZË I SHQIPTARIZMËS NË BRUKSEL Halil RAMA – Mjeshtër i Madh "Jehona e Shqipes" e themeluar dhe drejtuar për 40 vjet nga patrioti Sakip Skepi, ishte dhe është jo thjeshtë një program radiofonik. Në 40 vjet ajo transmetoi 250 mijë minuta në gjuhën shqipe, duke u bërë zëdhënëse reale e diasporës shqiptare të Belgjikës Salla moderne e RENAISSANCE BRUSSE

Sakaq u përlota… Ndjeva mërzi kur pashë se Liqeni i Mjelmave kish mbetur pa këngë, pa flatra mjelmash, pa muzikën e gjetheve mbi ujë. Dhe heshtja, si një violinë e thyer, vallëzonte mbi pasqyrën e ngrirë të liqenit. Freskia iku… askush s’e di ku. Ndoshta nën hijen e vinçave, nën zhurmën e hekurit e rrotat e betonit. Dikur ngrita ura komunikimi me jetën, ura të pastra si ajri i mëngjeseve, por sot gradaçelat i janë vërsulur liqenit si bishat mbi një trup të lodhur. Pre