Unë dhe kolegu im suedez Anders Wessman jemi dy mësues që mendojmë se gjuha amtare është shumë e rëndësishme. Ne e shohim çdo ditë sa domethënëse është ajo për identitetin e nxënësve, vetëbesimin dhe zhvillimin e tyre në zënjen e dijeve. Të kesh mundësinë ta përdorësh dhe ta zhvillosh gjuhën amtare është ndihmesë jo vetëm për mësimin e gjuhëve tjera por padyshom e mundëson shumë edhe të nxënit në të gjitha lëndët mësimore. Ditën Ndërkombëtare të Gjuhës Amtare e festuam duk

RRËFIM POETIK I LARTËSUAR PËR ZJARRIN E DIJES DHE ZJARRIN E JETËS Njeriu, qenie vdekatare, qysh prej se u bë i vetëdijshëm për veten dhe për rëndësinë e jetës së vet, kërkoi forma të ndryshme për tëqenë i pavdekshëm. Në “Epin e Gilgameshit”, të shkruar me kunja rreth 4000 vjet më parë, Gilgameshi, mbreti i Urukut, personazhi kryesor i kësaj vepre poetike, ndër më të parat, të plota, që njihen deri me sot , prej çastit kur kuptoi se është vdekatar (meqë bindet se shoku i bëmav

-Sprovë modeste në dobi të bashkëfsharëve tanë- Ka disa emra të përveçëm fshatrash në Shqipëri që thirren me emrin Golem, më i madhi ndër këta është Golëmi i krahinës së Kurveleshit, i cili sot bën pjesë në njësinë administrative të Gjirokastrës. Është i vetmi fshat që shqiptohet ndryshe nga të tjerët, quhet Golëm dhe jo Golem. Përse ndodh ky ndryshim fonetik? Fjala Golëm shfaqet për herë të parë në Bibël, në Psallmin 139, i cili përdor fjalën Golmi, Golëmi im, që do të thotë