Teksa po soditja zogjtë, në fluturimin qiellor, m’u duk sikur në supe, befas më dolën flatra... U ngjita mbi çatinë e pallatit tënd martesor, kur nëpër katet e larta, filloi të binte nata... Duke ndjerë veten, me pupla zogu lehtësuar, hyra brenda dritares tënde, moj e dashur... Desha të di, a je e lumtur me burrin e mblesëruar, por u habita kur të pashë me të, duke u përplasur. Të pashë edhe në shtratin tuaj bashkëshortor, kur i ktheve shpinën, ndoshta më kujtove mua, puth

Recension për librin poetik ”Teh nate” të prof. Hazir Mehmetit Nga: Dr. Merita Bajraktari Januzi Si studiuese e letërsie, ndjej kënaqësi kur lexoj vepra të mira letrare dhe vepër e mirë, e arrirë, është ajo që të merr me vete, të zhytë në botën e përjetimeve, aty ku bukuria e shprehjes artistike dhe fuqia e fjalës kthehen në shenjë që të mbetet në kujtesë apo në gjurmë kulturore që ecë nëpër kohë. E tillë është vepra poetike e prof. Hazir Mehmetit, publicistit, proza

NGA PANAJOT BOLI Hënën po përkedhel në xhamin e dritarës Dhe ajo me buzët të florinjta i puth sytë Me dorën e argjenduar i ledhaton mallin Në agun e shpirtit i farfurit ca rreze dritë Ajo ofshan,e pastaj si fëmijë në krah e merr Seç i peshperit ca fjalë të bukura në shtrat Në këtë natë të butë, që ti nuk të ka pranë Më hënë çmallet,dhe nuk bën asnjë mekat