DIBRA Dritare diturie, sofër bujarie Idhull shqiptarie, shembull urtësie Bashkë me Kosovën dhe Çamërinë Rendite hallet për të qarë Arriti kohë e Arbërisë, gëzohuni ! KORABI Kryekështjellë e Shqipërisë Oxhak trimërie, log burrërie Rrëzë teje Drini shushurit A thua janë vëllezër binjakë Betejë pas beteje fitoret rendit I qofshim falë, strehës së Perëndisë DRINI Desha ta imitoja vrullin e tij Rrebeshe kaloi e rrebeshe përballon I ashpër, i bukur, i kristaltë Nga Drilo

Tre letërsitë e sotme Dikur dukej se letërsia shqiptare po zhvillohej në dy drejtime të mëdha, njëkohësisht dhe paralelisht, letërsia e mëmëdheut dhe letërsia e emigracionit. Dy hapësira të ndryshme, dy përvoja jetësore, dy këndvështrime mbi kohën, vendin dhe njeriun. Por, në fund të fundit, të dyja gjendeshin në një shtrat të vetëm, në atë të gjuhës, të kujtesës dhe të krijimit. Sepse artisti, krijuesi i vërtetë, nuk e merr vlerën e tij nga vendi ku ndodhet. Ai mund të shk

Nga Bashkim Çarçani: “KOHË PËR MUZG” – ALEKO LIKAJ Një roman ku historia kërkon të bëhet letërsi Ka një vështirësi të veçantë në shkrimin e romanit historik: autori nuk mjaftohet me të kaluarën si lëndë. Ai duhet ta shndërrojë atë në përvojë njerëzore. Nëse historia mbetet vetëm kronologji, kemi dokument; nëse imagjinata shkëputet plotësisht nga rrethanat historike, kemi një rrëfim të vendosur rastësisht në të kaluarën. Romani i mirë historik lind në hapësirën e vështirë midi