(Petro Mejdi dhe rikthimi i vitit të madh krijues të Sadik Bejkos) Paraqitja e Petro Mejdit nuk është thjesht një akt arkivistik. Ajo është një rikthim i kohës në vetëdijen tonë letrare. Në një epokë kur kujtesa shpesh mbështetet mbi rrëfime të pjesshme, ai zgjedh dokumentin; kur legjenda zë vendin e faktit, ai i rikthehet faksimiles; kur harresa bëhet zakon, ai hap dosjet, revistat dhe gazetat e një kohe për të dëshmuar se letërsia shqiptare ka ende shumë të pathëna. Pikër

Kur jep dashuri e bashkon njerëzit 1-Kur je tek të parët që jep dashuri, kur je i përgëzuar për bashkimin e njerëzis. Ke arritur kulmin e dashuris adhurimin e pastër në Zot dhe ke arritur të kuptosh se njeriu sështë njënjës por është shumës është njeri njerëzi që kërkon shpëtim. 2-Patjetër një jetë që jeton me vlera plot kur Zotin e gjithësisë sic i takon e don, e c'do herë me kokën në sexhde e kupton. Di të jetoj. 3-Patjetër një jetë që jeton me plot vlera që bashkojn, t

Është një dedikim i ngrohtë, i sinqertë dhe shumë njerëzor. Vlera e tij qëndron te ndjenja e drejtpërdrejtë, te gjuha e afërt me të folmen e përditshme dhe te mesazhi i dashurisë bashkëshortore që ka rezistuar për dekada. Poezia nuk synon eksperimentin estetik apo metaforën e ndërlikuar, por mbështetet te përvoja e jetuar dhe te fjala e zemrës. Ajo ndërtohet mbi disa shtylla kryesore: dashuria si bashkudhëtim i përjetshëm; familja si qendra e jetës; puna si filozofi e jetëgja