Fjala e Lirë – Londër Arkiva gusht 2012 Nuk e kam fjalën këtu për analogjinë me elementet konkrete, po për atë ndjenjë që vjen prej kësaj analogjie, për atë mall dhe për atë dhimbje, për atë dashuri që shtrihet tutje, shumë larg dhe që është në të njëjtën kohë e përhershme, sepse duke vdekur ringjallet dhe megjithatë asnjëherë nuk zotërohet plotësisht. Kjo është melodia që zgjon “Feniksi”. Agim Cerga, shkrimtar Gazeta “Rilindja”, 18 nëntor 1993 Verë Khajami Do

Ah, sa i pëlqente shiu, sa i pëlqente ! E sidomos netëve dimërore, kur qëmtonte gati fshehtësisht si psherëtimë nëpër trotuare, ku për shkak të tij lëviznin pak këmbësorë , ashtu si për shkak të tij, nëpër rrugë qarkullonin më tepër se zakonisht makina, dritat e kuqe të të cilave , i kthenin në rubinë të rrejshëm pikat që shkundeshin si nga një shegë e çarë... I pëlqente shiu pra, siç i pëlqente edhe kalamajve dhe, tek çapitej ngeshëm në Bulevardin Dëshmorët e Kombit, poshtë

NOSTALGJIA E NJË KOHE QË NUK KTHEHET Çfarë kërkon shoqëria shqiptare kur kthen kokën pas? "Disa kohë, janë kohë, që nuk na mungojnë. Ndodh kështu se mendojmë ishin më të mira. Na mungojnë sepse na kujtojnë njerëzit që ishim" Historia nuk ecën mbrapsht, ajo nuk njeh kthime, nuk njeh përsëritje. Çdo brez lind në kohën e vet, ndërton ëndrrat e veta dhe përballet me sfidat që i rezervon epoka ku jeton. Megjithatë, ekziston një paradoks që shfaqet në çdo shoqëri: sa më s