Baladë Natë e fundmajit. Hëna e plotë derdhte arin e dritës së saj dhe rrotul lyjet hidhnin vallen xixëlluese. E shumë prej tyre derdheshin tatëpjetë sa bariut i dukedhin si një shi yjesh. Flladi kishte amzën e trëndelinës. Delet kullosnin,kumborët tingëllonin dhe bariu nisi ti binte fyellit me një melodi trimërore. Papritur, atij ju bë se dëgjoi një zë që murmuriste fjalë pakuptim. Edhe qeni u kreshpërua dhe hungëriu. Bari

Një libër, besoj kurrë s`do të mjaftonte, thelbin e dashurisë tonë të pasqyronte; Rrënjët e kujtimeve të shpaloste e të vadiste , e një qiell tjetër, plot me yje të rimbushte. Çdo moment të na sillte sa më pranë, si një melodi kënge, ta shpërndante në çdo anë; Të shkruante për diellin që s`perëndon, kur në dritën e syve njeri-tjetrin e shikon. Sinqeriteti i dashurisë, në kaltërsi të udhëtonte, gënjeshtëren e hipokrizinë të shkallmonte; Engjëjt e dashurisë të gjithë t`i takont

Kur historia kërkon të drejtën për të mos u shtrembëruar Që në fillim dua të sqaroj dy gjëra. Dy fakte, se ish Presidentin e Republikës së Kosovës e kam takuar dy herë. Një herë kur e kam prezantuar ardhjen e tij në mesin e komunitetit shqiptar në Hamersmith së bashku me Barristeren shqiptaro-britanike Brikena Muharemi, dhe në rastin e dytë kur u promovua libri në gjuhën angleze kushtuar atij. Dhe më tej tëtë tekst e kisha si një obligim intelektual pasi mendoj kam mbajtur