Nga Përparim Hysi Sot jam nisur në dasëm dhe në krah kam Xha MYRTEN që është mjaltë e sheqer nga goja. I moshuar (po kur thotë dhe vet:-Jam moshatar me këtë dorakun ku "fshtetem" una),por burrë shumë i mençëm që nuk i bie fjala për tokë. Digjo, ti "dhaskali i xhixhait",në dasëm po shkojmë,po dhe nga një"gjyle do vërvitim",se jemi vetëm. Po shkoj në dasëm dhe veç dhëndërrit dhe nuses,e di ti"dhaskal" se kush gëzonet më shumë? Dhe pa pritur përgjigje n

Ka një çudi të veçantë në atë që po ndodh këto ditë në Shqipëri. Ndërsa politika kërkon të duket gjithnjë e më moderne, skena e saj po na kthen te një lojë e vjetër popullore, te ajo që në shumë treva njihej si “Ta lashë”, ose “Kash e lash”. Loja ishte e thjeshtë. Njëri ndiqte të tjerët, sapo prekte dikë, i thoshte: “Ta lashë!” dhe barra e ndjekjes kalonte menjëherë te i prekuri. Dikur ishte argëtim fëmijësh, një provë shkathtësie e shpejtësie. Sot, në një kuptim krejt tjetër

VLADIMIR MUÇA Ndërmjet krijimit, kritikës dhe kujtesës letrare Nga Skënder H. Milaqi Hyrje Të shkruash për një autor me një krijimtari të gjerë dhe shumëzhanërshe kërkon më shumë sesa një paraqitje të një shkrimi të thjeshtë. Në rastin e Vladimir Muçës, vështirësia qëndron pikërisht në shumëllojshmërinë e veprimtarisë së tij: ai është poet, prozator, kritik letrar, eseist dhe studiues. Për rrjedhojë, portreti i tij krijues nuk mund të ndërtohet duke u mbështetur vetëm