Të bekuar nga të ikurit: Sot, në ditëlindjen e Petrit Rukës Nga Fatmir Terziu Ende më vjen në mendje ai gradacion i rakisë buzë lulebukovileve të Naimit të Madh, në Sarandë, nën shoqërinë e Petrit Rukës.Timo Mërkurit dhe Ilirian Zhupës, në atë ftesë të paharruar të Triremës Poetike të Agim Matos. Ishte një nga ato çaste që nuk e kupton menjëherë se po i jep jetë një kujtimi që do të mbijetojë gjatë. Fjala, rakia, poezia dhe deti ishin bërë një në atë tryezë, ndërsa Petrit

Nga Lela Dardha Kokona Të moshuarit nuk kërkojnë luks, por kërkojnë të mos harrohen, të ushqehen me dashuri. Ka një heshtje që nuk dëgjohet, por që dhemb më shumë se çdo fjalë e thënë. Është heshtja e të moshuarit, i cili sheh familjen të bëjë plane për pushime, pa e përfillur atë, pensionistin, apo edhe prindin e tyre. Ai nuk ankohet, nuk pyet, por buzëqesh lehtë dhe thotë: “Shkoni, kënaquni!” Por brenda tij diçka thyhet në heshtje. Pse ndodh kjo? – them shpesh me vete. Se

Një zemër që koha nuk e largoi dot Ajo ende nuk e kishte mbushur moshën. Ishte në atë prag të jetës ku bukuria nuk kishte nevojë të shpallej, sepse mjaftonte të shfaqej. Në lagjen Shurbofci, aty ku shtëpia ndahej vetëm me pak metra nga çezma e rrjedhshme e lagjes së fshatit Trebisht Bala, bukuria e saj kishte rënë në sy edhe të ish-partizanit të Luftës Nacionalçlirimtare, Kadri Rrahman Terziut. Ai sillej herë pas here andej. Pin­te me shuplaka ujin e freskët të çezmës dhe,