Vullnet Mato: TAKIM I PAPRITUR

(Nga cikli rinor)

Takova padashur atë,

që kam dashur dikur,

në moshën e bardhë,

kur të dehin lulet.

Tani ajo është grua

kurse unë jam burrë,

fëmijët na kanë rrëmbyer

të gjitha puthjet.

Ndonëse pas vitesh kaluar,

mbetëm thjesht dy emra,

ajo puliti me mall

dy sytë e shkruar,

Por mua sërish

m’u drodh zemra.

Në kujtesën e largët,

zuri të më kthjellohet,

si një hënë e zbehtë,

në qiell të mjegulluar.

Thonë se dashuria e parë

mund të rizgjohet,

dhe ika me kujdes,

si nga një zonë e minuar...