Vullnet Mato: KËNGA E ZOGUT BISHTKALTËR

KËNGA E ZOGUT BISHTKALTËR

Kënga e një zogu bishtkaltër,

në degët para dritares sime,

në mesditën e prillit të vakët,

më zgjoi në zemër mijëra kujtime.

Më kujtoi shelgjet buzë Bistricës,

aty ku kori i zogjve bishtkaltër,

këndonin lamtumirën e lumit që ikën

të derdhet në det, poshtë Gjashtës.

Me tingujt e tij, teksa tundte bishtin,

më shpalosi tërë bregdetin e Jugut,

më kuqëloi fytyrën dhe më ndriti,

me portokallin e perëndimit të muzgut..

Më kujtoi djalërinë me bubullima,

nga dimri rrufeve me goditje të rënda,

për të lënë pa bukë shumë viktima,

ikjen, i lagur me lot hidhërimi nga nëna.

Më kujtoi varrezat e Limjonit,

nënën dhe babanë, që u tretën,

më kujtoi 5 vëllezërit, që m’i mori, 

bushtra vdekje e më la krejt vetëm...