Vullnet Mato: KUR MË THUA ‘’TË DUA’’

KUR MË THUA ‘’TË DUA’’

Kur më thua, të dua, kaltëron qielli,

ndonëse gjëmojnë rëtë dhe bie shi.

ndonëse ërrësohet e perëndon dielli,

apo hëna s’duket në horizontin karshi.

Kur më thua, të dua e s’më lë të ikë,

se të më kesh pranë vetes, ke nevojë,

atherë nga vetmia, nuk kam më frikë,

dhe nga emocioni, syri nis të më lotojë.  

Kur më thua shpesh, të dua o shpirti im!

më fton në buzët e tua, hojet nektarit,

më shton në zemër vëllimin e dashurisë,

më sjell korrikun e vakët në mes të janarit.

Kur më thua: Të dua në disa çaste dite!

e të përgjigjem: Të dua më shumë se sytë!

Fjalët nuk janë përsëritje e mërzitshme,

por janë lastarë, që dashuria na çel çdo ditë.

Pra, më thuaj të dua, shpesh e disa herë!

zemra më shumë gjak do të na pompojë,

mua do të më kesh tëndin, kurdoherë,

dhe pleqëria më shumë do të na vonojë...