Vullnet Mato: DIALOG I ZOGJVE KËNGËTARË

M’u desh të mësoj

gjuhën e zogjve për disa vjet,

t’i jepja vargut poetik

ëmbëlsinë e bilbilit këngëtar.

Sot dëgjova si bisedonte

zogëza, me zogun e vet,

teksa cicëronin duke plapuritur

krahët fluturimtarë:

“Çudi, tha ajo, këta njerëzit,

dashurohen marrëzisht,

por grinden shpejt

e ndahen si skifterë të egër.

Pasi kanë ndërtuar folenë

të dy bashkërisht,

lënë të vegjlit jetim

ende pa dalë nga vezët...

Ndoshta, tha ai, kanë marrë

zakonet e qyqeve vajtimtare,

për t’i lënë vezët

në fole të tjera, aty këtu…

Këndojnë, si ne bilbilat,

për dashuri familjare,

po s’jetojnë dot pa çuçuritur

si beqarë, dru më dru...