Vladimir Muça: DIELLI S'PERENDOI NË RIVIERË
- 1 day ago
- 2 min read
Vazhdim
DIELLI S'PERENDOI NË RIVIERË
Poemë
- 5 -
Këtë vit më ëmbël mikloi jeta,
Nga burim i mallit buloi besimi;
Mbi frutin e pemëve,
Në rrënjë gjaku,
Burimëve të limfës nën shkëmb
Rri në to gjakimi.
Në strehën e Pëllumbave
Shkëmbi shpalos qëndresën
N'ledhatime dallgësh,
Në mëngjesin e ri,
Ku flatrat e shpresës
Sogjetojnë
Mbi lulet e limonit në amësi.
Nga gjelbërimi i pafund
Shpaloset këngë e qëndresës;
Çeli limoni lulen e parë,
Ulliri u mbars në sytë e mi,
E çorri kataraktin e verbimit,
Zogjt shtegtarë për të parën herë
Me pupla e cicërima ngritën foletë,
E në këto troje mrizojn me habinë.
Çfar s'më panë sytë!
Sytë e mëndjes,
Sytë e shpirtit!
Festë rrumbullake kurorave ullinjorë,
Rrënjë rrudhosur kurrizëve të dhirtë,
Gjirëve të virgjër shtrirë.
Më flasin bindëshëm si plaku Mete,
Plaku Mete me shikim të ç'birtë,
Çelur nga lutjet e zemrës.
Mendimi i xha Metes
Dhe mendimi im
Kryqëzohen në lëmshin e zjarrtë të diellit,
Mbi ujërat jonike, në fërgëllimë,
Skuqen në muzgun e përskuqur,
Zhurmon brigjëve në bubullimë.
Muzgu u ngrys me veshë e sy,
Lotët e rrezëve vuuuu mbi bankinë,
Mbi gjurmë të vjelësve,
Në gojë, në sy,
Në shpellë të Pëllumbave
Ka dritë sot
Ka dritë.
Çdo gjë natyrore më sheh e shoh.
Brenga e plakjes gjithkund lyp jetë;
"Vajzë e valëve" ulet këmbëkryq
Si një thirmë, thagmë e vërtetë.
Bred e detë shikojnë vetë vedin,
Jo! Jo!
Kjo tokë s'jeton në vetmi
Brezaret qerthullojnë trup e mëndje,
Me jerm në këmbë,
Në mëndje, në sy.
- 6 -
Në kthim valixhet ishin të lehta,
M'u desh të leja gjithçka.
Në sy më lindi e nesërmja,
Kuqëlimin mbi shikim më la
Shtrati në dhomën dyshe.
Kah mora rrugën
Mëndja e kënbët s'më prijnë,
Loti i ngrirë dallgët lan,
Brinjazi më ndjekin gishtrijt e erës,
Shikimi Bregdetin si vala shpëlan.
Trupi i perendive pagane
Pushtetin zgjoi,
Shirat e gjykimit
Rrodhën honëve të mëndjes,
Gjallnim merrnin prej tyre
Me dashurinë për vetëveten.
Të duash vetëveten
Me floknajë ndriçimi
Është privilegj mëmëdhetar
Në hapat e hedhur në kopështin e krijimit.
Vetmia në këto anë
S'është më tabu
Në fron të Zeusit,
Në majë të Vetëtimës,
"Se dhe Virgjili kur u shemb nga dallgët
Rrugën e gjeti nga ky burim i dritës"
Lukovë Qeshor 2012
Comments