Vaso papaj: Përkëdhelje

Përkëdhelje

( Kohёsh tё tjera )

Vështroj nga hapësira

Ç’u mbush me yje nata,

Dhe mori ngjyrë erresira,

Se ca përkëdhelje pata!

Sërisht më erdh’ jehona:

Te porta… ti papritur.

Qenë fjetur ndjenjat tona,

Në ëndrra duke pritur.

Ç’i ndeza brenda meje

Gëzimet si ca zjarre,

Më fale ti ndër deje

Përkëdhelje prej të marre.

Me një vështrim të vetëm

Si det u bën të gjitha,

Ndaj shtratin tonë si varka

Mes valësh e vozita.

Tërë natën të pashkulur,

Më munde dhe të munda.

Nën sytë e hënës ngulur,

Tek ty shpirtin e humba.