Vaso Papaj: Jam lakuriq

E hodha pelerinën

Qendisur me thërmiza pushteti,

E hodha te kazani i plehrave

Dhe urova, mos ta ketë gjetur askush.

S’më kish ngrohur kurrë.

I ndarë nga njerëzit me mur,

Vetja më dukej në qivur.

S’e di, nëse shpëtova shpirtin!...

S’e di, nëse fitova qetesinë!...

Miq!

Tani jam lakuriq.

Thërmizat e pushtetit

Nisën të më ngjajnë si yje

Në qiellin-pelerinë të kësaj nate acar.

Qindëra... mijëra,... miliona...

Por prapë, i ndjej në grykë si nyje

Dhe kupën e qiellit të rëndë, si një e vrarë.