Vaso Papaj: Babagjysh

Që fëmijë të desha shumë.

Porta tak, unë s’bëja gjumë.

Druheshe të nxirrje zë,

Mos të t’njihte këtu ndonjë.

Dhe të njoha unë një mot:

Mjekërbardhë, si Babazot.

Solle libra, solle lodra,

Njoha nënën nga aroma.

Vite shkuan, fëmijët u rritën…

Një mesnatë me festë më pritën.

Pa më njohur, hyra dola,

Babagjysh, të zëvendësova.

Rrodhi koha, një fund viti,

Desha gëzim t’i jap tim nipi.

Në hotel Vivas e çova

Dhe aty prapë të takova.

Këtë herë pa thes, pa lodra,

S’kishe zbritur male e kodra.

Truke skene, veshur trend,

Kurrë kështu s’të mbaja mend.

Ma përkëdhele lepurushin.

Dhuratë, një CD-i me gjyshin.

Zëri yt, vargjet e mia:

Për orë të mira e të këqija.

Njoha kështu një mik të vjetër,

Babagjysh në shekull tjetër.

Brenda tij, me shumë dëshirë,

Në rol qe një aktor i mirë.