Trari


T R A R I

Tregim nga Kozma Gjergji


Teksa kërkoj në bibliotekën time librin që më duhet, dora më kapi një nga blloqet e dikurshëm të shënimeve. Habitem si ekzistoka e u gjendka këtu. E shfletoj me nostalgji të hidhur. Përplot me probleme, ankthe, strese të kohës pas prishjes me Kinën.

Përjetuam krizën më të egër. Na u bënë fytyrat si tolonat e racionimit e zumë të flisnim përçart. Për dreq ndodha drejtues. Mallkim e ndëshkim. Sa dëshiroja të dorëhiqesha, por s'guxoja se të damkosnin si kapitullant, dezertor, tradhtar… S'kishe nga t'ja mbaje. Roli qe përcaktuar sipas një ligji të pashkruar: Me ata lartë duhet të luaje zagarin, kurse këtu poshtë gjuetarin.

Ndjehesha keq, se më mungonte ai talent, prandaj dhe dënimet që më jepeshin s'më brengosnin, mbasi tek e fundit i meritoja. Të mahnisnin disa pelivan, të cilët dinin t'i luanin aq bukur e ia çonin mjaft mirë. Natyra e di pse i ka krijuar kështu kaq të ndryshme qëniet, si fjala vjen drerin nga luani, bletën nga grerëza, lepurin nga dhelpra… Në këtë botë secili ndjekë fatin e vet prej zvarraniku, miu, shqiponje a tigri.

Ajo kohë i ngjasonte një kamioni rrangallë, që gulçonte me shpirt ndër dhëmbë nga peshat e rënda të problemeve, defekteve, dështimeve, paçka se propaganda e paraqiste si