top of page

TI JE KRIJESA IME, DASHURI


TI JE KRIJESA IME, DASHURI


“ Një ditë Botës

mendja do t’i vijë...

...dhe do të qeshë duke qarë...

Sërish do çmendet duke thirrur:

-Me dorën time qenkam vrarë “- autorja

….

Të linda prej fryme, DASHURI.

Të rrita me bulëza vese.

Të përkëdhela me mollëzat e gishtrinjve,

ku biorryma përçohet në palcë të shpirtit

për të mjekuar dhimbjet...

Të krijova nga mendja ime

Dashuri,

ashtu si stilisti modelin e tij,

për t'u prekur vetëm nga ëndrra,

për t’u zgjuar vetëm nga zgjimi yt

ende pa m’u hapur sytë…

Ti je krijesa ime,

Dashuri,

më e bukura e të gjitha kohërave

që nga Adami dhe Eva

deri mbrëmë,

tani,

a para shtatë brezave…,

për t’u bërë Nusja me bedena

rreth kështjellës së botës,

pa tragjedi si te Romeo e Xhulieta,

pa gjakmarrje fisesh,

pa ngjyra racizmi,

pa xhelozi

që ta trembin puthjen

prej trupi…

Të pikturova me konture të padukshme

me penelin e stinëve.

Shqisat t’i shihja e t’i ndjeja veç unë,

me ndihmën e Perëndive,

duke këputur litarët e shiut

që më pengonin vizionin e afërsive…


Të këndova në heshtje,

derisa kordat e zërit

kallo më zunë

e tingujt

u arratisën galaksive…

Të botova si libër të hapur

në shtypshkronjën e zemrës,

ku molekulat e gjakut

rradhisin fjalët,

ku mushkëritë

filtrojnë ca pikëpyetje si kërrabëza…,

ku në çdo faqe

nënshkruaj për ty

pa m’u tharë ende boja…


Të gdhenda me mendjen time si skulpturë

e të urdhërova,

si Mikelanxhoja “Davidin”-

FOLMË,

t’u bekoftë Fjala,

FOLMË!

18 views0 comments

Comments


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page