Thani Naqo: NATË E QELQTË

E qelqtë kjo natë, me cingërimë,

gjithësia u mek e s’ më grish.

Dëgjoj hënën të mërmërijë,

“Vetullën bryma po ma përzhit.”

Shpirt dha sonte fija e fundit e barit,

gjethet puthiten me njëra-tjetrën.

Kallaj’ i akullt mbulon shpinën e jazit,

nën cipëakull gjurmët më mbetën.

Lëshoj pllazin n’errësirë, ec kuturu,

dhuroj frymën të bëhet okitë.

Okita le të më thinjë e, ulur mbi hu,

yllin e vockël që regëtin pak dritë…

Ziçisht,1983

(Shkëputur nga libri me poezi lirike ÇDO PERËNDIM MË VDES NGA PAK - AMAZON 2015)