SI THONI JU


Faslli Haliti

SI THONI JU

Përçmuesve të Luftës dhe këngës sonë

Vepër e të Madhit Nexhmedin Zajmi

.poemë.


Për Luftën,

U zure

Sot

Me dikë në kafene

Megjithëse pas Luftës bisedohet për paqe,

Të zihesh, të grindesh, nuk ka sens, nuk ka përse!

***

Po!

Ne

I kënduam Luftës.

Si thoni ju

Të mos i këndonim kapedanes,

Guximtares, trimreshes, luftëtares,

Partizanes me yll në ballë,

Sjellëses së lirisë,

Çlirimtares ?

Mbi zaje inkandeshente

Dhe dëborë flakësh,

Si Kapaneo

I Ferrit

U vu

Atdheu ynë;

Si Kapaneo i Dantes

Që s’diti të nënshtrohej

Në shekuj,

Në jetë

E si mund ta linim ne atdheun

Të nënshtrohej në shekullin njëzetë ?


Si thoni ju

Të mos i këndonim trimërisë së maleve me yll në ballë,

Si thoni ju të mos i këndonim,

Pushkës fisnike me gjalmë,

Pushkës modeste,

Pa stolira ari,

Argjendi,

Fildishi;

Pushkës trime

Që po na sillte blerimin,

Të mos buçiste për të kënga jonë

Me tinguj ari:

Dalëngadalë

Po na vjen

Behari?

Po.

Ne

I kënduam pushkës me gjalmë

Pushkës që rrëzoi aeroplanin kob.

I kënduam ne

Llastiqeve të Colit

Me to Coli qërronte

Gjermanët me helmeta.

Pse të mos i këndonim llastiqeve ne,

Armës më të vjetër

Armës më të re?

Me çfarë e vrau Davidi Goliatin,

A s’e vrau vallë me një gur, vërvitur me hobè...?


Ne,

U kënduam dëshmorëve:

Si thoni ju

Të mos u këndonim plagëve të gjokseve,

Plagëve si bozhure në lule të ballit

Të mos u bënim kurora

Me degët

E dafinave?

Në doni të pështyni,

Pështyni mbi plagët e turpshme të shpinave!

Si thoni ju

T’i linim

Pa poezi, pa këngë,

Plagët bozhure, trimëresha,

Plagët heroina të djemve partizanë ?

Mjaft!

Me numra

Dhe llogari plagësh.

Plagët për Liri s’numërohen

Plagët e Lirisë nuk përfliten, s’namatisen,

Plagët e Lirisë vetëm venerohen...

Për Luftën,

U zura

Sot

Në kafe

Me dikë

Megjithëse pas Luftës bisedohet për paqe

Të zihesh, të grindesh, nuk ka sens, nuk ka përse!


Ne luftuam.

Mjaft!

As topi

S’e luan.

Pyetni malet

Pyetni dhe fushat,

Pyetni dëshmitarët tanë,

Pyetini yjet, vetëtimat, retë

Që mes plumbave, borës breshrit, na panë

Pyetni bubullimat dhe rrufetë

Që mbi ballin tonë me yll,

Binin ditë dhe net...

Edhe

Pse fëmijë ,

Pse i vogël fare,

Edhe unë luftova

E ndihmova dhe unë

Luftën Nacional Çlirimtare:


Vdekje Fashizmit!,

Thirra

Para

Pushtuesve

Fashistë, gjermanë,

Dhe këndova këngën

S’e pushova këngën, o i vogël o partizan

Dhe e këndova gjer në Çlirim:

O, i vogël, o partizan,

O Col i vogël, o shoku im.

PJESA E DYTË

Po,

Ne

Kënduam këngën e ditës:

Karkaleci në majё të grurit,

Karkaleci

Në lëndinë

Do ta djegim, do ta përvëlojmë

Dhe e dogjëm, përvëluam,

Me vajguri me benzinë.

.

Si thoni ju,

Tё mos e digjnim karkalecin,

Ta linim tё na hante

Grurin,

Misrin,

Blerimin

Tё mbeteshim pa bukë,

Të mbetej i uritur atdheu ynë,

Të mbetej pa një fije bari të njomë

Pa një vatër me blerim?

Po ne

E dogjëm

Karklecin ters

Dhe gruri u tërbua,

Si karkalecat edhe uria

U përflak u dogj, u shua...

Si thoni ju, tё mos i kёndonim shiut

Kur binte njё vesё shi,

Dhe zbukuronte

Dheun

Dynjanë,

Dhe ne e masnim me metër,

E bënim bluzë, triko, xhaketë, fustan.

Fustanin

Me pika,

Plot me luleshqerra,

Për fejesa, dasma, gëzime,

Na e sillte si dhuratë neve pranvera.

Ne

I kënduam,

I thurёm poezi

Kanalit tё Myzeqesё:

"Ec e ec

E s’ka tё sosur,

Ky kanal' i Myzeqesё,

Sa i gjatё e sa i gjёrё,

I çan fushat mes pёr mes'


Si të mos i këndonim ne, kanalit që hapëm vetë

Edhe pse adoleshent

Kam hapur dhe unë

Kanal

Në Çukas

Dhe Vlashuk

Që Fusha ime Myzeqare

Të gatuante, të piqte më shumë bukë...

Si thoni ju,

Tё mos i këndonim kanalit

Qё bёri tё valëzonin grunajat,

Tё shushuriste tёrshёra dhe thekra,

Që blerimi tё shtonte ngjyrёn e blertё,

Qё mbi grunoret tё pluskonin flutura

Dhe mbi lulekaçe

Të pluskonin

Bletёt.

Që bletët të mjaltonin...


Si mund

Tё këndonim ne,

Si mund tё shkruanim

Pёr flutura, për qiej tё kaltër,

për dashuri,

Kur ne,

Ishim pa bukё,

Kur bujku dhe populli lutej për një pikë shi ?

***

Ju

Talleni sot,

E shikoni me qesëndi

Kombajnën e kuqe

Ekskavatorin

Gri...


Por

Ajo kombajnë, ai ekskavator

Gёzoi shpinat e bujqëve,

Shpinat tona punëtore.

Shpinat tona fshatare,

Që jo vetëm gёzuan,

Por shpërthyen

Stuhishëm

Në ovacione,

Në duartrokitje

Të stuhishme nga gёzimi.

Shpinat fshatare shpëtuan nga drapri kërrusës,

Shpatullat punëtore shpëtuan nga këputja, mundimi...

***

Tё kalbur nё plagё,

S’mund t’i kёndonim

Kometave,

Yjeve,

Hёnёs së re

Që na kujtonte draprin

Dhe kurrizet ndjenin këputje

Kur hëna rritej dhe bëhej e plotë,

Na kujtonte ajo misërniken e verdhë

Që e shihnim netëve dhe s’e hanim dot;

S’mund t’i këndonim

Zemrës, vetullës,

Gjinjve;

Syrit të kaltër, syrit të zi,

Kur vendi ulërinte

Për bukë,

Për më tepër liri...


***

Për Luftën,

U zure

Sot

Me disa militantë të rinj në kafene

Megjithëse pas Luftës bisedohet për paqe

Të zihesh, të grindesh, nuk ka sens, nuk ka përse!

Para blerimit të ri, para lulesherrave, para manushaqeve...!


Korrik, 2008 – qershor 2010 - 2019

23 views1 comment

Shkrimet e fundit