Pozaet Qose: KUR FLAS TË ËMBLËN GJUHËN TIME

KUR FLAS TË ËMBLËN GJUHËN TIME

-Kujtesë për Bertin-

Kur flas të ëmblën gjuhën time,

Më vjen në mendje emri yt,

Si gurrë e lashtë, me gurgullime,

Der kur ta humbën dritën sytë.

Ngujuar ti mbi pirgje librash,

Kërkove amë në ligjërim,

Si një syth dielli përmes dimrash,

Që ndrin e shkrin me përhirim.

O mik prej loti, zemra jote

Në hoje shkronjash është kambanë,

Si shenjë e shenjtë e kësaj bote,

Kur na përcjell me mall matanë.