Petrit Malushi: Koha dhe ne

Koha dhe ne 

I artë ingranazhi i kohës,

Nuk ndryshket!

I magjishëm rrotullimi,

Nuk ndalet!

Kohë-jeta

Ecën, ecën!...

Ditë-natë

Nuk lodhet!...

E djeshmja,

E sotmja,    

E nesërmja!...    

Ne brenda tyre!

Kohëecjet

Gjejnë, sjellin,

Marrin, lënë ...

Jetë, ngjarje,

Mbresa, gjurmë…

E shkuara,

E tashmja,

E ardhmja!...

Ingranazhi i artë!

Rrotullimi i magjishëm,

I pandalshëm!...

Orëjetët e qytetit tim     

Gjallon qyteti nga mijëra banorë,        

Orëjetët e tyre me mijëra janë.        

Si të kurdisura saktë me dorë

Lëvizje e vrull brenda kanë.          

Por qytetit i mungojnë orëjetët

E atyre mijërave që janë larguar.

E fëmijëve që përshëndetjet

Në të tjera gjuhë janë duke i mësuar.

Orëjetët e të rinjve që thurin ëndërr

Në të tjera hapësira, vendkombit larg.

E prindërve, gjyshërve ku i shikojnë „vëngër“, 

Me kartë identiteti „emigrant“...

Sa shumë do gjallonte imi qytet!

Sa gëzim e lumturi do përjetonte

Po të mos i mungonin mijëra orëjet,

Të bijëve e bijave që pranë i donte!