PANAJOT BOLI: PRANVERËN MA VESHI ME TË ZEZA

Pranverën e fshatit tim ma veshi me të zeza

Një demon i frikshëm

Me sy të zgurdulluar që villnin zjarr

Ia dogji zemrën me ushtën e skuqur

Të endet si lypsare  e gjorë

Si natë qyqe, të hiqet zvarrë, zvarrë

Demoni i zi, ky djall me kthetra vampiri

Demoni i zi i ferrit

Edhe shpirtin e gurit përveloi

Më zboi thellëzat e mia të mira

Kukuvajkën solli në këtë Mbreteri..

Ah,..edhe ullirin e gjyshit ma shkrumboi

Kujtimet m’i dogji ky i paudhi i marrë

I mbuloi plot me hi

Mani më jep lamtumirën e fundit i shtrirë

E merzitur ngeli dallëndyshja nën strehëz

Edhe  kokrrat nuk i la që të piqen

Në degët shtalarta  të fikut tim të mirë

Hi,hi, hi...sa shumë hi, sa shumë hi

Një fije gjilpere drite po e pres mezi

Me këmbë po e shtyj tutje pluhurin hi

Fara e kujtimit të mbijë prapë përseri 

Pranverë e zezë.. e zezë.. në fshatin tim

       Buzëdjegur  më sheh ajo me trishtim