NOKE ABILEKAJ: FILLIM-BISEDE ME FARUK MYRTAJ

Pershendetje!

Në zemrën tënde si shkruhet jeta? I dashur Faruk,

Të gjeta. Të jesh mire familjarisht dhe me më të dashurit! Të tjerat më vonë.

Të perqafon!

Novruzi.

27 nëntor 2007

Ti që me gjete, të gjettë e mira, Novruz!

Më pëlqeu vjersha për tët bir: pas tërë asaj katrahure vrasjesh e ...ri-përtypjesh që i përkasin botës së gjallesave të tjera. I takon Njeriut të vuajë lotin e syrit të drenushës!

Trishtimi bie paksa kur kerkon të mësohet si shkruhet historia e jetës, e femrave, se e burrave është dhimbje e dëshiruar!

Bukur,

Faruk Myrtaj

(Ps: mirënjohës sidomos për gjestin tënd kurajoz për Myrtajt në kinema Minatori, në vitin 1974)

7 dhjetor 2007

I dashur Faruk,

Vonë të kam njohur. Më vonë të kam dashur. Akoma më vonë të kam respektuar.

Sepse më zure në gojë 1974-ën jam edhe një herë i detyruar të të them se nuk më shkoi nëpër mend aspak e ardhmja jote atë ditë. Vetëm më shqetësoi e më preku gjendja e vështirë që i përgatitën të pamoralshmit. Kaq dhe për kaq ishte reagimi im. Më vonë, kur u rritën fëmijët e mi, kur fillove ti të shkruaje aq bukur, kam pasur ndonjë sëmbim të brendshëm për paftësinë e përzgjëdhjes të të aftëve. Sëmbim dhe kaq, nga që jeta tërheq dreht vetmbrojtjes instiktive. Heroizmin e kam cilësuar gjithmonë si atribut të të tjerëvë.

Sidoqoftë, dua (dua të duash edhe ti) të bashkëbisedojmë më drejtpërdrejtë se në krijimtarinë artistike:

Ku u rrite e ku u rrita?

Si u rrite e si u rrita?

Pse menduam ndryshe ose me kahje të kundërta?

Ku e gjetëm dhe ku e lamë luftën e klasave?

Kur ikëm nga Shqipëria?

Pse ikëm?

Cfarë i morëm e cfarë i dhamë Shqipërisë?

Sa po na jep e sa po na merr bota e re?

Sa po i rrëmbejmë e sa po na rrëmben kjo botë?

Si mendon Faruku për ata që gëzojnë Shqipërinë, për ata që e vuajnë Shqipërinë dhe për ata që e braktisin Shqipërinë?

Kush e do dhe e nderon më shumë atë atdhe që kemi; të pasurit? Të Varfërit? Të diturit? Të paditurit? Të mërguarit? Të pamërguarit? Të rinjtë? Të vjetrit?

Mos qesh me pyetjet e mia se ka plot hapësirë që të shtojnë dhe të krisurit e tjerë si unë.

Kam mendimin se u gjetëm për të shkëmbyer herë pas here ndonjë "kafe"

Të përshëndes!

  Novruzi