Nexhbedin Basha: SOT ËSHTË DITËLINDJA IME...

SOT ËSHTË DITËLINDJA IME...

Sot është ditëlindja ime,

vitet ikin si zogj pa kthim,

por hije e tyre mbetet mbi supet e mia,

si një kronikë heshtjeje që s’plaket kurrë.

Në vargje jam unë,

me plagë që kanë mësuar të flasin bukur,

me hapa që s’u trembën errësirës,

se drita lind shpesh nga rrënojat e kohës.

Është familja ime që më dha forcë,

janë rrënjët,

dielli dhe flladi i bjeshkëve të Korabit,

që më mbajtën drejt kur rruga u drodh.

Je edhe ti, lexues, kujtim, frymë e muzë,

që hyn në poezinë time pa trokitur

dhe më bën më pak vetëm në këtë udhë.

Sot, kjo ditë nuk është numër,

por aset i shpirtit tim të lodhur e krenar,

sa kohë shkruaj, sa kohë më lexon dikush,

hija s’është barrë;

është dëshmi se kam qenë udhëtar.

Është ditëlindja ime,

por edhe ditëlindja e rrugës që nuk ndalet aspak.

Nexhbedin Basha

1 janar 1958