Minush Hoxha: Shikoj herash gjithnjë ty në boten time

Shikoj herash gjithnjë ty në boten time

Të shikoj Ty në portretin i imagjinatës sime

Gjatë, pa fund

S’ia dal mallit për ty, për fytyrën tënde

Fytyrë tënde  ndritësie si një yll qielli

Dhe e gjejë tek ty time shenjtëri Mari

Gjejë tek shpirtë yti magji jete.

Ate dëshirën zjarr për përjetësi

Ate gëzim zemre e lumturi

Dhe i  bëjë lutje me përulje të Madhit

O Zot, Zot që je

Më ço tek hyrje e jetes tjetër

Me fytyr times hyjrie në syrin tim.

10.06.25

Ai qeni plak i dhimbëshëm

Unë,

Nuk kam ardhmëri!

Sosa ate në përplasje e ngritje të shkuara

Qe kur dola nga barkë nëne

Deri sot tek dalë për plaçka plaka

Ee sa të mbarë e bastard futa në kujtesën time

Dhe, lashë të tëren në dorëshkrim të shtrembët

Dhe sot, tek tallej me mua rreze e nxehtë dieli

Dhe ma thonte se do më çoj në fllad nëndheu

Tek kaloja rrugës kalore të shkujdesit

Nën një hije shkure e mur blloqesh fukaraj

Një qen plak pa asnjë makijazh, symbyllur

Vetëm, ah vetëm fare

Jasht çdo brengeje, jasht çdo shqetësimi të tjetrit

I shtrirë mbi një zall të imtë

Me frymëmarrje troke, dridhet nga trupi

Nuk më vë vesh anise e vështroj,

s’i ha palla për asgjë

Sikur di se ndjesi për gallesat është zhvlerësuar n’pazar.

Qen filosof trupmadh

Ndofta i ndonjë pronari t’frustruar

E shikoj, e shikoj dhe e sodis

Se ç’më solli në mendje

Stoicizmin tek i afrohej grahmës së fundit

Pa përkulje për ndihmë, pa rebeli për shkujdesje

Pa kërkesë për merita në ruajtje atdheu

Se ç’i morra lakmi

Se ç’më mbajti leksion filosofie!

Dhe, tek s’ më dha asnjë shenjë në ngacmim ,,buci, buci”

Vajta në Pazar pondlash duke përsërit në vete:

,,Të dini ju që dini

Ja mu sikur ky qen stoik du fundin e jetës sime”! 

14.06.25