Minush Hoxha: E di ...kuptova

E di ...kuptova

Bëra hazër strajcën

Ashtu pak- fare pak plaçka futa në te

Kallximet e shkuar m’a këthilluan këte

Dhe do nisë ecjen n’kohen e përzemërisë

Aty se nuk dijnë ç’është lajka e rreme

As rrëmbimi i të mirës nëpër terr.

As legjendat pa trima në themel

Është veç një paqje e zemër e çiltër

Ti, hedhë n’plehëre fjalën e lavdisë

N’cepin ku qeni bënë kakën

E ti që m’bëje ikonë libri

Të historisë t’çamarrokve fillor

E ti postxhi i kulmit të pushtetit

Ti kryepushtetsi që leve me vajë ulliri

Pistolin me çelibarë blerë nga tregtarë vrasësi

E ti që ngjite me dokrra në majë të lavdisë

Unë hapa syt katrash, e s’bëra gjum prehjeje

Dhe mësova se n’ç’lumturi gënjeshtre bëni jetë

Nga ato rrahshuplakat e lavdisë

Nga ato medaljet e sermta me gajtan ngjyra-ngjyra

Ato herpat e ,,hajtgëzuarit” e ahengjeve të gazit

Ato që bënin magjinë e jetes

E jetë që ta prekë dora, nuk ishte.

Diç të sillte mbi token

Diç të bënte të ecën nëpër kohen

Dhe ajo diç-ja të solli në piken e ikjes

Tek jetë e vërteta

Tek ajo e pafund.

27.11.25