Kristo Çipa: ZIA QESH MBI PARDESY

Tragjeditë në shekuj kanë prodhuar kryevepra artistike dhe sidomos ato që i përkasin një morali të hekurt dashuror. Sot tragjeditë janë shpeshtuar dhe janë pa fabul. Viktimat ankohen në apelin e botës pa sy.

   (Monolog i zi i viktimës)

Pse tunden kryqet e bardhë?

Rasat e varrit po shtyhen

Brenda dheut natë pa anë

Sipër baltës ditët nxihen.

Frynte një erë e dredhisë

Palëve të fustanit t’zi

Epshi endej nën këmishë

Zia qesh mbi pardesy.

Mos ma shkel dheun e supit!

Mos ma nxirr shpirtin nga nata!

Mos sill trëndafila turpi!

Nga ty më e pastër balta.

Unë për ty e putha vdekjen

Shtatë herë e nduka thikën

Ti me taka bëre shkeljen

Ku gjaku kullonte pikën.

Vet e desha errësirën

Ndaj koha këtu më kalbet

Ik moj ik e ndiq dëshirën!

Se i vdekuri më s’ ngjallet…….!