Kristo Çipa: NË MES TË PARAJSËS POR…….

NË MES TË PARAJSËS POR…….

Qielli rëzon pështymë

Toka poshtë spërkat baltë

Ne njëri- tjetrin e grijmë

Urrejtjen e kthejmë në shpat.

Ç’ke njeri që kullon serrë?

Syrgjynose dashurinë

Mbi k’të dhe je veç një herë

Pastaj gjumë e errësirë.

Fjala pse ngjyhet në vrer!

Kur dhe gjethja kullon mjaltë?

Kur ka lule pse mbledh ferrë

Gazin e kthen në shamatë?

Pse ri si gjëmbi mbi shtrungë

Kur dhe mbi gur dalin lule?

Çdo mëngjez ti korr furtunë

Se erën mbolle sa munde!

Gjaku na ka marrë helmime

Ngre furtuna në damarë

Ju pyes me përgjërime

Jemi a s’jemi shqiptarë?

Lirisë, foshnjës syshkruar

Pse ja kthejmë greminë- djepin?

Mes parajsës të hutuar

Do te mbajmë amanetin?!