Kristo Çipa: DRAMA E PA SHKRUAR POR E JETUAR

(Bëhet fjalë për masakrën e vitit 1750 mbi katundin Pilur nga koshadhet turke të ardhura në befasi nga Delvina me në krye Kapllan Pashën dhe kryen atë tragjedi ku u vranë rreth 200 burra, gra, pleq dhe fëmijë. Mbetën rreth 60 banorë të cilët u strehuan përkohësisht nëpër fshatrat e bregut sa mundën të rikrijonin fshatin Pilur këtu ku është sot. Rikujtesa na duhet jo për rivendikime territoresh por për tu treguar brezave dhe historisë, çmimin që pagoi Piluri për ruajtjen e identitetit shqiptar dhe besimin e tij të krishterë)

     BALADA E KATUNDIT

      ( Tekst kënge)

Erdhe nata, ra

Mbi dritën e ditës

Qielli u ça

Nga korbat e pritës

Qajnë kryqet në varre

Eshtrat vetëtijnë

Qyqja jep sinjale

Malet psherëtijnë

Ç’është kjo gjëmë jetime?

      Moj bijo o o o

Është e ftohtë si thikë shpine

      O mëmo o o o

U nis gjaku e shoi zjarrin

Flaka e dogji të gjallin

Dhe mitrës foshnjën ja marrin

Me jatagan të osmanit

             2

Atje poshtë tek kroi i zonjës

Një jetim i flet shqiponjës

- Më dërgo krahët e thonjët

Të marr babën e mëmë zonjën!

Gjaku si qilim i shtruar

200 veta masakruar

Qiellit i janë ankuar

S’ka Profet për ta gjykuar!

Qan lugina, dridhet mali

Kërkon këmbë të lëviz varri

Kokë prerë te shën Thanasi

Prifti meshë zie psalti.

            3

Ç’u ngrenë pilujotë, ç’u ngrenë

Një grusht kapedanë që mbenë

Në amanet e bënë benë

Tek Zoti duan të venë

Plagët mbuluan me sherrqe

Nëpër yje varën djepe

Në vetëtima për vete

Atje hodhën rrënjë jete.

U vra dhe u pre katundi

Humbi dheun, emrin s’humbi!