Kasam Shaqirvela: MES JANARIT

Në janarin përplot me acar...

Ku ngathet e ngrin çdo gjë e gjallë

Më ngroh nga brenda një si zjarr

Kujtime e mbresa, rrudhat në ballë.

Dhe kur Janari bëhet kallkan

Edhe shpirti dridhet në trup

Por flakë e zjarrit që prek tavan

Akullin e zemrës, e shkrin e humb.

Peng i kujtimeve mbetem...

As mosha madje nuk i fshin

Dhe po të ndërrojë stina vetëm

Ata më presin, aty do të rrinë..!

Prapë shumë borxhe i mbeta jetës

Se nuk ia lajta dot në kohë të mira

Po aq sa munda i dhash të vërtetës

Nga dhomëza shpirti të dëlira...

Për hir të viteve në reshje...

Dhe borës që majat mbulon

Lajeni borxhin tuaj në heshtje

Ndaj qiririt të djegur që tymon.