IKANAKU DHE TRE BOSAT


Abdurahim Ashiku

Rrëfenjë

Na ishte një herë një ikanak. I ziu, si të gjithë të zinjtë e racës së vet, kishte kaluar male me dëborë, pyje të dendura me shi që pikonte më shumë nga degët e zhveshura se sa nga qielli, fusha e lumenj. Kishte kaluar, siç thotë përralla, nëntë male, nëntë fusha, nëntë lumenj e nëntë dete…

Nuk i kishte kaluar vetëm njëherë se kuçedra që priste në çdo mal, fushë, lum e det e kapte dhe pasi e shtrydhte rrobash e kockash e përplaste nëntë male larg.

Ik njëherë, ik, dy, ik tre…Në të nëntën herë u ngul në një qytet të madh. Kuçedrat ishin mposhtur, kishin shtrënguar dhëmbët me inat e kishin shuar brenda barkut të madh flakët përvëluese…

Në atë qytet herë pas here i jepnin një letër gjysmë format të prerë nga një letër e plotë si të ishte prerë nga dhëmbë vampiri dhe i thoshin:

“Rri këtu ! Po ike pa leje…”.