Hiqmet Mehmetaj: OMAR KHAJAMIT

Mbrëmjeve prehem mbi vargjet e tua,

Nga brigje të tjera ti zë e mē flet,

Pēr verën brusko dhe çupēzat mua

Më bën ziliqar dhe në atë jetë.

S'paska kuptim jeta pa dashuri,

Pa kopshte e vreshta dehjesh, o mik,

Zemra drithērohet dhe rreh me furi,

Kur muzgjet vasha t'i çel si dritë.

Në prehër mbaj Vashën dhe kupën në dorë,

Dy lulëkuqe, a s'të dehin vërtetë ?!

Të ulin në fron, të vendosin kurorë,

Të mbytin me dhele e puthin si mbret !

Eh, dashnor, I ngjyer në çupa,

Vaditur me poçen e verēs Azi,

Mē ndez dhe mua " të shuarin" me kupa

Mbi varr do vij të t' ndez një qiri !

H. Mehmetaj . Freskohuni sàdopak në kētë zheg korriku, miq të mi !