FEIM BLLACA: NJË RAST UNIK

Nëpër therra

iriqi rrokulliset,

që kur ka lindur.

U mbushëm,

me besim

nuk rri iriqi në plis

kokën lart

sa herë e ngre

korbi e çukit

I trishtë!

Soji i tij,

Leht' i manipulueshëm

Luan me fatin.

Natyrë e çuditshme

nga gjenet

unik n'botë.

DRITË E TRËNDAFILTË

Zemër që rreh

Qe shtatëdhjë e dy vite për mua.

Dritë që nuk shuhesh kurrë

Zjarr  që s'ke hi.

Shikoj me qetësi natore

Rrezet e dritës dhë hënëzën e zbehtë,

si shkëlqejnë

Një fllad i lehtë frynë te Hani

Ngado që i kthej sytë

Mall e brengë më shkrihen.

Te Hani dhe te Kopështi i Ukës

Shpirti  më pushon

Toka që flet

e din mirë historinë

Sot po frynë tjetër erë.

Dritë e trëndafiltë !

Buzëqeshjen e shoh ,

në sytë t'u sot.

Nën harkun qiellor me yje plot

Rilindi,

Drita e tëndafiltë

Me bukurinë e rrallë të saj.