Feim Bllaca: DASHURIA NJË YLL I PASHUAR

Ti erdhe në shpirtin tim si pranverë

dhe çele lule aty ku dimri flinte;

zemra ime u bë një qiell pa re,

ku emri yt si yll përherë shkëlqente.

Dashuria jote është det pa breg,

ku mbytem ëmbël në dallgët e syve,

është një zjarr që s'e shuan as nata,

por digjet në heshtje, thell në shpirtin tim.