Fatmir Terziu: Dritë në majat shqipe

(Kushtuar ‘Artistes së Merituar’ Drita Pelingu)

Nga Fatmir Terziu

Ku është fundi,

frakturë, e terrur në skenarë të padukshëm,

sa më shumë mimika luan lojën e artit,

duket më e pakapshme,

para gjuhës së trupit,

ku është fundi, art i gdhendur në skena,

ku luhet vetë jeta, heshtja?

Ku jemi ne, përtej jetës së pavdekshme,

‘kulla e barit’ shtrëngon dhëmbët,

duke na përpirë pa u ndier,

ajo, pa ‘u djegur’ nga fjalët,

‘Kulla e barit nuk do digjet!!!’

... dhe shkëlqen vetëm Drita,

edhe pse sytë i ka të mbyllur.

Ku është lotëvallja e ndjeshme,

fjala që mbeti zjarri i vetëm engjëllor,

duhet të ketë diçka të pakapshme,

të prekshme në ikjen e dhimbshme,

arti,

një magji e përjetshme,

para ikjes së zërit të një nate,

ku është fjala tipike,

shkëlqimi u tret për ata që e ‘ilustruan’,

të mbetet një Dritë në majat shqipe.

Ti tashmë je shkëlqimi me frymën tokësore,

na mban gjallë,

se jeta jote u ngjiz në skenën sublime,

në buzët e ikjes ka nektar të pakthyeshëm,

çdo ikje është e panjohura, vetë risku,

ndoshta çdo dashurie i bien gonxhet, gjethet,

por tëndes dashuri artiste, asnjëherë, Drita Pelingu.

(Tetor, 2013)

Comments