Fatmir Terziu: Dr. Resmi Balla, kur falënderimi kthehet në mijëra falënderime

Dr. Resmi Balla, kur falënderimi kthehet në mijëra falënderime

Para pak kohësh, Arkivi Historik i Elbasanit i bëri një falënderim publik Dr. Resmi Ballës. Ishte një gjest mirënjohjeje, një prej atyre gjesteve që në pamje të parë mund të duken të thjeshta, por që mbartin brenda tyre peshën e një kujtese të gjatë. Dhe ndodhi diçka e bukur: atij falënderimi iu përgjigjën mijëra e mijëra falënderime të tjera. Ndoshta aty fillon portreti i vërtetë i një njeriu. Jo te titulli, jo te pozita, jo te një rresht biografik, por te mënyra se si njerëzit e kujtojnë. Sepse një falënderim mund të shkruhet nga një institucion, por mijëra falënderime nuk shkruhen dot me urdhër. Ato lindin vetvetiu, nga kujtesa e njerëzve, nga përvoja e tyre, nga një jetë pune që ka prekur shumë jetë të tjera.

Dr. Resmi Balla është një emër i njohur i mjekësisë në Elbasan, obstetër-gjinekolog, i licencuar nga Urdhri i Mjekëve të Shqipërisë dhe me një përvojë të gjatë profesionale, përfshirë edhe detyrën e Shefit të Shërbimit në Maternitetin e Elbasanit. Por përtej këtyre të dhënave, qëndron ajo që nuk shkruhet lehtë në një CV: kujtesa njerëzore. Sepse materniteti nuk është një institucion si gjithë të tjerët. Është vendi ku një familje pret një lajm, ku një nënë përjeton ankthin dhe gëzimin në të njëjtën kohë, ku një jetë e re hyn në botë dhe ku një mjek përballet çdo ditë me përgjegjësinë më të madhe që mund t'i besohet një njeriu: jetën.

Në këtë hapësirë, Dr. Resmi Balla ka ushtruar profesionin e tij për vite me radhë. Dhe vitet e një mjeku nuk maten vetëm me kalendar. Ato maten me netët e gjata, me urgjencat, me vendimet e vështira, me pritjet, me duart e shtrënguara dhe, mbi të gjitha, me fytyrat e njerëzve që largohen nga dera e maternitetit me një tjetër dritë në sy. Ka njerëz që punojnë dhe lënë pas një dosje. Ka të tjerë që punojnë dhe lënë pas një kujtesë. Dr. Resmi Balla duket se i përket kësaj të dytës. Prandaj ai falënderim i Arkivit Historik të Elbasanit nuk mbeti vetëm një falënderim institucional. Ai u kthye në një jehonë. Një fjalë u pasua nga një tjetër, një kujtim nga një tjetër kujtim, një mirënjohje nga qindra e mijëra të tjera. Dhe në këtë jehonë mund të lexohet diçka që asnjë titull nuk e përmbledh dot plotësisht: respekti i njerëzve. Në jetën e një mjeku ka shumë gjëra që harrohen. Dokumentet plaken, fotografitë zbehen, emrat e detyrave humbin ngadalë nga kujtesa. Por një nënë nuk e harron lehtë mjekun që ka qenë pranë saj në çastin kur ka sjellë në jetë fëmijën e saj. Një familje nuk harron lehtë një fjalë qetësuese në një natë të vështirë. Dhe një qytet, kur ka pasur njerëz të tillë në shërbim të tij, i ruan diku në atë arkivën e madhe që nuk ka rafte: kujtesën njerëzore.

Mbase kjo është edhe arsyeja pse figura e Dr. Resmi Ballës nuk mund të përmblidhet vetëm me fjalët obstetër-gjinekolog, mjek apo shef shërbimi. Ato tregojnë profesionin. Nuk tregojnë të gjithë njeriun. Njeriu shfaqet te mënyra se si e kujtojnë të tjerët. Dhe kur një falënderim publik merr pas vetes mijëra falënderime të tjera, atëherë kemi përpara jo thjesht një mirënjohje, por një dëshmi kolektive. Një dëshmi që vjen nga shumë jetë, nga shumë familje, nga shumë kujtime të ndryshme që, në një pikë, bashkohen në të njëjtin emër. Dr. Resmi Balla. Elbasani ka pasur dhe ka shumë mjekë të nderuar. Por qytetet nuk i mbajnë mend vetëm ata që kanë shërbyer në institucione. I mbajnë mend ata që kanë hyrë, në një mënyrë apo në një tjetër, në historinë e jetës së njerëzve të tyre. Dhe ndoshta ky është kuptimi më i bukur i atij falënderimi të Arkivit Historik të Elbasanit: ai nuk ishte vetëm një fjalë për të shkuarën. Ishte një portë e hapur drejt kujtesës. Një kujtesë që këtë herë nuk foli me një zë. Foli me mijëra zëra.