Fahri Dahri: Njëqind e trembëdhjetë vitet e vetmisë së Çamërisë
- 9 hours ago
- 3 min read

VO: “Nëse kërkohet pastërtia dhe përgjegjshmëria europiane e zbatimit të të Drejtave Universale të Njeriut, atë e gjeni edhe tek qendrimi 82 vjeçar ndaj genocidit grek kundër banorëve autoktonë të rajoni etnik shqiptare të Çamërisë”.
_____
PËRSHËNDETJE MIQ TË NDERUAR!
Mirëdita miq!.
Sot (22/07/2026) doli nga botimi libri me titull: "Njëqind e trembëdhjetë vitet e vetmisë së Çamërisë". 172 fq.
1)- Në këtë botim një vend i veçantë i jepet mekanizmave mashtruese të vjedhjeve të pronave të paluejtshme të shqiptarëve të Çamërisë nga shteti grek me Reformën Agrare në çerekun e parë të shek. XX.
Për tu kuptuar dëmet e mëdha dhe shpronësimet e atyre banorëve, duke përdorur ato mekanizma, kam bërë llogaritjet përkatëse, në dy qendra banimi të Thesprotisë/ Çamërisë. (Llogaritjet janë bazuar në shifrat e pasqyruara me të dhëna jo të plota). Jam munduar t’i bëj sa më të kuptueshme për lexuesin.
2)- Përfshihen 11 pika, të cilat duhen mbajtur parasysh nëse shteti shqiptar do të arrijë ta vendosë në agjendën Ndërkombëtare problemin kombëtar, tashmë të njohur si “Çështja Çame” dhe genocidi grek ndaj shqiptarëve të Çamërisë.
3)- Në këtë botim, trajtoj me vërtetësi disa ngjarje të frikshme të përdorura nga shteti grek ndaj çamëve, duke përfituar nga “vetmia” dy shekullore e banorëve autoktonë të Çamërisë.
4)- Kam përfshirë disa bashkëbisedime me miqtë e mi të nderuar, të cilët më kanë mbështetur në trajtimin serioz të ngjarjeve të rënda ndërshekullore të diktuara atyre banorëve nga shteti dhe kisha greke; si dhe nga shteti shqiptar, gjatë periudhës nga 1913 e deri në vitin 1990.

5)- Jam përpjekur të sqaroj konceptin tonë shqiptar në përcaktimin e kombit, duke e shkëputur nga përcaktimet e fqinjëve tanë shtetëror që e bazojnë atë mbi bazën e besimit fetar. Këtu jam ndalur fort në dëmin e madh demografik që na është shkaktuar gjatë 200 viteve, krahas asimilimit edhe me dëbime, dhunime, vrasje, masakra, shpronësime, me cilësime etnie si kombas turq, grek, serb, etj.
6)- Botimi përfshin rëndësinë e madhe të ngjarjes historike të Kongresit të Manastirit. Po ashtu trajtohen qëllimet keqdashëse të Fuqive të Mëdha, duke përdorur coptimin e trojeve etnike shqiptare në katër vilajete.
Shqipëria në vitin 1910 kishte një sipërfaqe prej 90,187 km², sipas vilajeteve paraqitej:
●Vilajeti i Shkodrës kishte një sipërfaqe prej 10,887 km2;
●Vilajeti Kosovës me një sipërfaqe 32,900 km2;
●Vilajeti i Manastirit me një sipërfaq 28,500 km2,
●Vilajeti i Janinës me sipërfaq 17,900 km2.
Gjithësej të katër vilajetet shqiptare, në vitin 1910 kishin 3,804,000 banorë. Në struktrë shqiptarët zinin 66 përqind; ndërsa popullsia e përzier e maqedonasve, vllehëve dhe bullgarëve ishte 16%, serbët rreth 5%, grekët rreth 4%. Edhe në këtë moment historik, Fuqitë e Mëdha nuk morën në konsideratë strukturën përbërëse të popullsisë, ku 66 përqind, ose 2.511,000 ishin shqiptarë, por i dhanë përparësi përkatësisë fetare në formimin e shteteve, siç ndodhi me vendimet e Kongresit të Berlinit.

Së fundi, shpreh falenderime për miqtë e mi, profesor Hajredin Isufi, profesor Fatmir Terziu, profesor Resmi Osmani, profesor Selman Sheme, profesor Eshref Ymeri, poetin, shkrimtarin dhe studiuesin Namik Selmani, Z. Faruk Myrtaj, etj. të cilët më kanë dhënë kurajo dhe nxitje për të nxjerrë në dritë, të vërtetat historike, gjeografike, mitet, legjendat, që nga antikiteti deri në ditët e sotme të fisit të lashtë të thesprotëve (nga Mesjeta-çamëve). Po ashtu falenderoj të gjithë miqtë, shokët, anëtarët e nderuar në “Facebook”, “Fjala e Lirë”, “Zemra shqiptare”, “Drini”, “Nacional”, etj. ku kemi komunikuar pizitivisht, me dashamirësi dhe mirëkuptim reciprok. Në botimet e mia, jam frymëzuar nga ngjarje dhe vende ku jetova, që nga lindja 18/12/1937 dhe ato që kam vizituar dhe hulumtuar gjatë jetës derisot 26/06/2026. Të gjitha librat e mia kanë rëndësi të veçantë, prandaj i konsideroj autobiografike. Gjithçka që kam botuar, janë rrjedhojë e ndjenjave, mallit dhe dashurisë që kam patur dhe kam për Vendlindjen dhe banorët e krahinës shqiptare të Çamërisë. Në asnjë rast nuk jam nisur për lavdi, po ashtu aspak për fitime materiale apo financiare, është kontribut personal për vendlindjen time dhe të të parëve tanë. Falenderoj familjen time që më krijoi kushte të favorshme për të realizuar Amanetin e prindërve, vetëdijen Universale për lartësimin real të Atdheut tonë; thirrjen e ndërgjegjes për nxjerjen në dritë të vërtetave historike, të fshehura dhe të fshira dhunshëm nga faktori njerëzor i fqinjëve shtetërorë, Fuqive të Mëdha dhe në disa raste të elemetit të brëndshëm.
Ju uroj përzëmërsisht jetë, shëndet, mirësi dhe begati Juve dhe familjeve tuaja. JU uroj vazhdimësi në rrugëtimin e krijimtarive tuaja nëpërmjet të vërtetave dhe dashurisë për mbarëvajtjen e shoqërisë tonë! Ndjej kënaqësi që në dekadën e fundit nëpërmjet rrjeteve publike shtova njohje të reja me miq të tjerë të mrekullueshëm.
Me respekt për Ju, miku juaj!
Studjues Fahri Dahri.
Tiranë, më 22 korrik 2026.
Shënim: Si sot plot 82 vjet më parë familjarisht jemi larguar dhunshëm nga shtëpia ku kam lindur në "ÇAMËRI".








Te vleresojme pa fund kontributin tend per historine e Camerise
Pac jete te gjate dhe fuqi e vullnet ne shkrime te tjera qe na hape syte te kuptojme se cfar pa drejtesie i eshte bere popullit cam se kemi lindur ne Shqiperi dhe nuk e kemi pare masakrat qe i eshte bere ketij populli
Te pershendes Vera Fezga(Mehmeti)
Resplekte e suksese!
ÇAMËRIA DUHET TË MBURRET QË KA BURRA FISNIKË, SI BARI DAHRI.
KURDOHERË RESPEKT TË VEÇANTË PËR ÇAMIN FISNIK.
·
Rrespekt pa fund per kontributin e madh ne funksion te njohjes e zgjidhjes se padrejtesise ndaj krahines martire te Çamerise! Historia e Shqiperise eshte e shtremberuar, e politizuar, e masakruar. Historianet kane pergjegjesine ta njohin e ta shkruajne sakte e drejt ate. Genocidi ndaj krahines me te bukur e te begate te trojeve shqipetare, duhet bere prezent e zgjidhur me Europen e bashkuar. Te rroni gjate e plot energji dajo! Rrespekt!
Urime të përzemërta studiuesit të palodhur Fahri Dahri për botimin e librit "Njëqind e trembëdhjetë vitet e vetmisë së Çamërisë". Ky është një kontribut që buron nga përkushtimi i gjatë ndaj së vërtetës historike, nga puna kërkimore dhe nga përgjegjësia morale për të dokumentuar një nga plagët më të dhimbshme të historisë sonë kombëtare. Vepra juaj dëshmon se kujtesa historike ruhet më së miri kur mbështetet mbi fakte, argumente dhe ndershmëri intelektuale.
Me respekt të veçantë për ju si studiues, vlerësoj këmbënguljen tuaj shumëvjeçare për ta trajtuar Çështjen Çame jo si një temë emocionale, por si një fushë studimi që kërkon dokumentim, analizë dhe përgjegjësi akademike. Në një kohë kur historia shpesh i nënshtrohet interpretimeve të njëanshme, zëri juaj mbetet…