Elona Tabaku: "Aromë gjethi"
- 33 minutes ago
- 1 min read

Një vëllim poetik që përcjell ndjeshmëri, thjeshtësi dhe dashuri për njeriun e vendlindjen. Poezitë e Meçan Hoxhës lexohen me lehtësi, por lënë gjurmë të thella në mendje dhe në shpirt.
Veçanërisht më preku poezia "Pesha e lotit", ku loti shndërrohet në simbol të botës së brendshme të njeriut, si dhe "Monologu i kasolles së Galigatit", ku, përmes personifikimit, i jepet zë kujtesës, historisë dhe qëndresës.
Më ndali gjatë në reflektim poezia "Shtatë

vjet pa tim bir", e cila përcjell me fisnikëri dhimbjen e një prindi. Në të, malli shfaqet si një dashuri e gjallë dhe jo si vajtim, duke prekur zemrën e çdo lexuesi dhe duke dëshmuar se poezia më e bukur lind nga e vërteta e shpirtit. Duke e lexuar këtë poezi, nuk munda të mos ndieja dhimbjen e thellë njerëzore që ajo përcjell.
Më pëlqen mënyra e të shkruarit të autorit: e qartë, e ngrohtë, e natyrshme dhe e pasur me figura artistike, të cilat i japin bukuri dhe forcë shprehëse vargut.
Përgëzime Z. Meçan Hoxha për këtë vepër me vlera të spikatura letrare e njerëzore! Uroj që krijimtaria e tij të vijojë të pasurohet me frymëzim, shëndet dhe suksese të reja.
Me respekt,
Elona Tabaku








Comments