Durim Çaça: KADENCË, 1

ermimi që vjen uji i detit si lule kadifeje

kur nis fryn musoni verës së vonë

thuajse më vjen turp që shkruaj poezi

mes bletësh të pyllit e luleshtrydhesh t’egra

në qershor

Ukraina, krimet, thonjtë me manikyr

të kuq të stilistes së bukur, nën dhe’, në gropën

                                                           e predhës

profetët, paratë, ledët, bombat

e shpirti im i fshehtë, ah, i humbur

“që këndon Rembonë e tretur

dhe kërkon dashurinë e vet të parë

midis shtresash të borës së re”

tartarët, thundrat, principata e mesnatës

vargjet kuantike, akordimi i heshtjes

lepujt, ketrat që fshihen në bar, teksa

trupat e tyre me pah t’gjelbër

pulsojnë në diell

Gaza, fëmijët e vrarë, genocidi, spastrimi etnik

profetët, paratë, bombat, ledët, dronët

thuajse më vjen turp që shkruaj poezi

si t’ishte një padrejtësi e kohës sonë

e aroma që mban uji i detit si lule rezendeje

kur nis fryn musoni verës së vonë…