DIKUR...

Nga Rexhep Polisi

Po mendoja të të harroja dikur Dhe ecja rrugëve krejt i vetmuar. Ti më shfaqeshe e bukur, Tërheqëse, si një pikturë Që të mahnit Sa herë e sheh vendosur në mur...

Po mendoja të të harroja dikur, Ndërsa zemra rreh si herën e parë. Tani vrapoj të shoh atë pikturë Që më zgjoka aq shumë mall...

* * *

Vjen një ditë dhe dhembin fjalët, Që rrjedhin vrullshëm me mund. Dhemb çdo gërmë, çdo presje, Pikëpresje dhe pika në fund…

Tremben zogjtë e qiellit tonë E fluturojnë në heshtje Dhe rrugët ku ecëm harbuar Vajtojnë atje me dënesje…