Bustet


Thani Naqo

tregim

Me që isha në krizë financiare, Lenini i Vogël më qerasi me dopio konjak. Piva gllënjkën e parë dhe ia bëra qejfin se ime më, edhe pas çerek shekulli, e kujtonte me nostalgji dhe respekt. Mirëpo, Leninin e Vogël nuk e mikloi aq shumë lëvdata e time mëje dhe e kaloi përshpejtazi me buzëqeshje të vakur, aq sa zbuloi dhëmbin e florinjtë.

“Neve, shqiptarëve, të këqijat na vijnë nga vesi i mburrjes dhe i lëvdatave, – tha. Unë pandeha se atë shprehje ironike e sajoi enkas për mua, sepse të gjithëve u thosha se erdha në Amerikë të bëhesha aktor i Hollivudit dhe emri im do të shkruhej në një pllake në Trotuarin eEmrave të Famshëm. Por ja që ironia e Leninit të Vogël e shkrepi xixën hakmarrëse dhe mua filloi të më zjente gjaku inatçor. Por se ajo gjëndje nuk vazhdoi gjatë, mbasi, ato që shtoi më pas, nuk i kishte për mua por për veten e tij dhe bënë të më dhimbset profesori i mamasë.

“Thonë, se ajo, zuska portorikane, - tha Lenini i Vogël e nuk e përmendi emrin e Suzit, - luajti me ty si macja me miun; llogarinë bankare ta la trokë. Kjo pabesi edhe kapërdihet në kapitalizëm, ama, të të grabitsin një vepër filozofike, është katastrofë ndërkombëtare.”

“Nuk të kuptoj, profesor,” – thirra e brofa në këmbë.

Lenini i Vogël më bëri shenjë me dorë të ulem dhe të qetoj nervat.

“Ja si ndodhi, - tha dhe mbeta i habitur kur psherëtiu thellë e mërmëriti duke i ndarë fjalët në rrokje"bëj du-rim, d