BRENGË

Hiqmet Mehmetaj

BRENGË

Me sytë e mi shoh botën pērmbysur, Shoh jetën të shkatērruar, të vrarë, Shoh fatin mjeran, gur të rrokullisur Dhe sahanlëpirësin pusht- pushtetar.

Shoh zemrën e brishtë keqas zhgënjyer, Të virgjërën përdhunisht zhvirgjëruar, Shoh të vërtetën nga gënjeshtra thyer Edhe të ndershmen çnjerëzisht çnderuar.

Shoh lirinë me zinxhirë të lidhur Dhe artin që heq shpirt i nëpërkëmbur, Binjaken varfëri me mua lindur, Trurin tim të mpirë ,pērdhe të shëmbur.

Në pellgun e brengës dergjem i mekur, Një fije shprese, a kam për ta gjetur ?!