Autofobia



Fatmir Terziu


S'mund të ndodhej Njeriu dy herë në të njëjtin vend, në të njëtën kohë, … në të njëtën sekondë. Por, ja që ndodhi. Ndodhi të ishte dhe të jetë ende si i tillë.

I klonuar?“, thanë njëzëri të gjithë në atë Klub.

Ai nuk ua vuri veshin. Madje, as dualiteti i tij nuk u mësua të nxirrte zë. Por Njeriu, Ai njeri, që në fakt solli habinë në mesin e Klubit, tashmë ishte në majë të gojëve të të tjerëve. Ngriheshin në mëngjes dhe me atë e nisnin ditën. Ngryseshin në darkë dhe me të e mbyllnin natën, madje dhe në ëndrra tashmë ai ishte kryefjalë e të gjitha ëndërrave. Njerëzit e atij Klubi në fillim e quajtën zbavitje, dhe me këtë qasje të tij shpotisnin e prodhonin shaka pafund, madje i gajasnin dhe i vinin me të fëmijët në gjumë. Por pas disa kohësh, kur panë se ai tashmë nuk u ndahej nga jeta e tyre, thanë të kërkonin ndonjë mënyrë, a ndonjë melhem ta hiqnin qafe, nga shpirtrat e tyre të virusuar.

Atë ditë vendimi nuk ishte vetëm me fjalë. Ata e nisën me veprime konkrete. Agu e bëri ditën më të ndjeshme, pasi edhe rrugët ishin pa frymorë,