AGIM LIKA: NË ÇDO PERËNDIM DIELLI, NË VENDLINDJE

Prof Dr Fatmir Terziu
45 minutes ago
3 min read

AGIM LIKA

[NË ÇDO PERËNDIM DIELLI, NË VENDLINDJE

Në çdo perëndim dielli në vendlindje

Në shpirtin tim një dritë gjen strehë

I qetë ndihem si valët, pa grindje

Derisa stuhia ngrihet

e dallgët bëhen rrahje zemre.

Ato, kurrë s'e humbasin drejtimin

Deri sa përplasen me forcë në breg

Kalitin forcën e tyre, durimin

Pulëbardhat mbi to mblidhen në kuvend

Ky perëndim i vendlindjes

Kujtimet e fëmijërisë m'i zgjon

Më përkëdhel mallin, më bën me krahë

Ndihem krenar si shqipja kur fluturon.

NË MUZGUN E HESHTUR, PËRQAFUAR ME TY

Kur shëtis buzë detit, me t'bukurën pranë

Që, si thesar i rrallë, t'zbut zemërimin

Ku paqen kërkoj e qetësinë e fjalëve, lë mënjanë

Ajo më sjellë pranë puhizën e ledhatimin

Eci i sigurtë në tokën e lashtë, të lirë

Ku ajo, e begatë, është gjithmonë aty

Kaltërsia shfaqet n'pafundmen hapësirë

Për t'gjetur frymëzim në dallgët e detit, me ty

Shijoj gjuhën e valëve që në breg përplasen si meteorë

Perëndimin e diellit, që më pëlqen aq shumë ta ndjek

Njerëzit e shumtë që vrapojnë me telefonat në dorë

Për të kapur kët' çast, sikur Dielli zhytet në detë

Muzgu që pritet të vijë është kaq magjik

Si frymë e lehtë parajse që mrekullinë sjellë

Në sipërfaqen e ujit, ku rrezet e dritës shndrijnë

Një burim frymëzimi i pashtershëm na ndjellë

Në çdo detaj të saj e gjej harmoninë

Si shpirt i lirë që veten e gjen, përsëri

Në lëndinat plot lule shumëngjyrëshe erëmirë

Dhe në secilin hap fshihet ndjenja e madhështisë

Perla e jetës është drita, që brenda meje ndriçon

N'udhët e errta e udhëkryqe pa drejtim, se ku

Kjo dritëhije më fal ëndrrën më t'bukur që m'gufon

N'muzgun e heshtur, përqafuar në krahët e tu.

VETMIA

Vetmia është si hije, që në shpirt t'bie

Si një perëndim i pafund, ajo është

Si heshtja që t'mbush me trishtim

Ajo është boshllëk që ndihet shumë

Në thellësinë e natës, kur bota fle

Dhe mendimet zgjojnë kujtimet e shkuara

Vetmia është ndjenjë e rëndë, një dhimbje

Si zhurma të largëta, të padëgjuara

Ka ditë kur ajo është e paduruar

Kur dhe frymëmarrja bëhet e vështirë

Sytë kërkojnë dritën në një qiell të mbuluar

T'jeshë vetëm se në shoqëri falso, është më mirë

Fytyra falso, një lojë me maska t'veshura

Teatër, ku aktorët njëri-tjetri s'e njohin

Ata shfaqen në skenë me fytyra të buzëqeshura

Brenda tyre mungesë sinqeriteti shohim

Kur je vetëm, të paktën ke shok veten tënde

Ndjen dhimbjen me frikën t'përballesh ti

Dhe t'ndërtosh një forcë të brendshme

Mund t'zbulojmë thellësinë e mendimeve, n'vetmi

Në vetmi, gjejmë paqen nga njohja e vetvetes

Mund të dëgjojmë zërin tonë të brendshëm

E t'kuptojmë ëndrrat, dëshirat e jetës

Ajo është një udhëtim që na çon drejt së vërtetës

Pra, edhe pse vetmia është e trishtuar

Na mëson të jemi të fuqishëm

Ajo është si një dhuratë e padhuruar

Vetmia është një mësues i kujdesshëm

Në këtë mënyrë, në heshtjen e natës

Vetmia bëhet mik i heshtur, i besuar

Që nuk na tradhton kurrë, si shoqërues

Dhe ne mësojmë t'ecim para, duke vlerësuar.

Le të sjellim një buzëqeshje aty ku mungon

Një përqafim, përkëdhelje për ata që vetëm janë

Si një frymë gëzimi atyre që u mungon

Dhe t'përpiqemi, me butësi, t'ia zbusim vetminë.

Agim Lika: Agim H. Lika u lind në vitin 1968, në Shetaj, Ishëm (Durrës). Jeton në Tiranë. Ka studiuar në shkollën e mesme ushtarake “Skënderbej,” Vazhdoi studimet në Akademinë Ushtarake, nga viti 1983 – 1991. Është titulluar oficer aktiv në vitin 1991, si dhe ka punuar si: komandues, pedagog, komandant kursesh, zëvendësshef dhe shef departamenti, komandant batalioni, specialist, dhe shef dege, dhe oficer shtabi në J-5/8, në Shtabin e Përgjithshëm të FA, deri në vitin 2020.

Deri tani ka botuar:

- Tre artikuj në revistën "Mbrojtja";

- Tre artikuj të ndryshëm në gazetën "Tirana

Observer";

- Dhjetëra publikime në revistën “Liberal. al”;

- Disa materiale përmbledhëse për website e

OJF “Ishmit”.

- Dhjetëra publikime në Gazetën Destinacioni.

[5.2, 11:49] Agim Lika: Ka botuar librat:

1. MALIKËT E SHETAJT DHE PASARDHËSIT E TYRE (monografi);

2. " VENDLINDJA E HARRUAR," (poezi);

3. " SI HËNË E KRISTALTË,"(poezi);